Cele
Selafiel
Nadrzędny cel: Ugruntować i upowszechnić praktykę stałej, głębokiej modlitwy i kontemplacji jako centralnego elementu życia duchowego jednostek i wspólnot.
Cele operacyjne:
Zaprojektować i utrzymać codzienne rytmy modlitewne (poranne, południowe, wieczorne) dostępne dla różnych grup wiekowych i kondycji.
Wdrożyć programy treningu uważności i technik kontemplacji (od prostych ćwiczeń skupienia do zaawansowanej praktyki kontemplacyjnej).
Opracować protokoły ochrony przestrzeni sacrum (ciche pokoje, harmonogramy ciszy, zasady korzystania z przestrzeni medytacyjnych).
Integracja praktyk modlitewnych z opieką nad liderami (prewencja wypalenia przez rytuały regeneracyjne).
Cele formacyjne:
Rozwój wytrwałości duchowej: uczyć zdolności trwania w modlitwie przez krótsze i dłuższe okresy; wprowadzać elementy „treningu wytrwałości” (np. 10/20/40 dni praktyki).
Kształtowanie umiejętności „czynnego milczenia” — zdolności przemiany wewnętrznego hałasu w uważną obecność.
Rozwijanie kompetencji prowadzących modlitwę: przygotowanie przewodników duchowych, którzy potrafią prowadzić ciszę bez egzaltacji i bez ucieczki od odpowiedzialności.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Wprowadzenie stałych „dni ciszy” dla wspólnoty i liderów (np. raz w miesiącu), z mierzalnym wpływem na zdrowie psychiczne i retencję wolontariuszy.
Opracowanie polityki „przestrzeni sacrum” dla placówek (przestrzeń ciszy w ośrodkach, wytyczne akustyczne, materiały edukacyjne).
Stworzenie modułów formacyjnych dla szkół i programów edukacyjnych dotyczących praktyki modlitwy i kontemplacji.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba osób praktykujących regularnie (wkład do praktyk), liczba przeszkolonych przewodników duchowych, raporty samopoczucia przed i po wdrożeniu dni ciszy, wskaźnik redukcji wypalenia wśród liderów.
Barachiel
Nadrzędny cel: Uczynić błogosławieństwo i kulturę hojnego dzielenia integralną częścią życia rodzinnego i wspólnotowego, tak by zasoby materialne i duchowe były redystrybuowane sprawiedliwie i odpowiedzialnie.
Cele operacyjne:
Ustanowić i prowadzić programy wsparcia rodzin (finansowego, edukacyjnego, psychospołecznego) z jasnymi kryteriami dostępu i zasadami przejrzystości.
Promować praktyki błogosławieństwa domu i rodziny (rytuały, ceremonie) z elementami praktycznej pomocy (pakiety startowe, poradnictwo).
Kształtować mechanizmy regionalnych funduszy solidarnościowych: reguły pozyskania środków, ewaluacja potrzeb, raportowanie.
Cele formacyjne:
Kształtowanie postawy hojności odpowiedzialnej: nauka rozróżniania między dającym, który wzmacnia samodzielność, a dawaniem wyręczającym.
Rozwijanie kompetencji zarządzania domowym budżetem i planowania ekonomicznego w rodzinach objętych wsparciem.
Wzmacnianie wdzięczności jako praktyki duchowej: codzienne ćwiczenia dziękczynienia powiązane z bieżącą pomocą materialną.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
System dystrybucji pomocy transparentny i zorientowany na naprawę (restorative support), nie na tworzenie zależności.
Programy „Błogosławieństwo na start” — wsparcie materialne i edukacyjne dla rodzin w kryzysie z budżetem rozliczanym publicznie.
Kampanie edukacyjne przeciw konsumpcjonalizmowi, promujące gospodarowanie jako akt duchowy.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba rodzin objętych programami, poziom samodzielności po 6–12 miesiącach, przejrzystość rozliczeń funduszy, ankiety satysfakcji i poczucia bezpieczeństwa materialnego.
Cassiel
Nadrzędny cel: Wprowadzić kulturę strategicznej cierpliwości i długoterminowego zarządzania projektami, tak by inicjatywy dojrzewały z odpowiednim tempem i perspektywą.
Cele operacyjne:
Projektowanie horyzontów planistycznych (1/3/7/10 lat) dla kluczowych programów; implementacja mechanizmów przeglądu kwartalnego i rocznego.
Wdrożenie programów mentoringowych i „buddy system” trwających minimum rok, z regularnym monitoringiem postępów.
Tworzenie praktyk wytrwałości psychologicznej: treningu odporności, zarządzania frustracją i kompetencji długoterminowego utrzymania motywacji.
Cele formacyjne:
Edukacja w zakresie cierpliwości produktywnej — odróżnianie aktywnej wytrwałości od bierności.
Rozwój kompetencji strategicznego myślenia i umiejętności utrzymania jakości działań przez lata.
Kształtowanie postawy odpowiedzialnego oczekiwania: umiejętność planowania i jednoczesnego zaakceptowania opóźnień.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Wprowadzenie polityk rozwoju projektów długoterminowych, z jasnymi milestone’ami i budżetami.
System wsparcia dla liderów projektów długofalowych: coaching, zasoby, odprawy adaptacyjne.
Monitoring jakości i wpływu długoterminowych interwencji.
Wskaźniki realizacji (KPI): realizacja etapów milestonów, wskaźniki retencji uczestników programów długoterminowych, wskaźnik wykonania planów 3- i 7-letnich, monitorowane zmiany jakościowe.
Anael
Nadrzędny cel: Uczyń relacje oparte na odpowiedzialnej miłości i etyce bliskości normą wspólnotowej kultury, tak aby więzi służyły wzrastaniu, a nie wykorzystywaniu.
Cele operacyjne:
Wdrażać programy przygotowania do związków i małżeństw, obejmujące komunikację, zarządzanie konfliktem, seksualność odpowiedzialną i granice.
Prowadzić mediacje relacyjne i interwencje w sytuacjach kryzysowych z wykorzystaniem podejścia trauma-informed.
Edukować w zakresie zgody, przeciwdziałania wykorzystaniu oraz tworzenia polityk ochronnych w organizacjach.
Cele formacyjne:
Rozwijać empatię, zdolność słuchania i asertywność w relacjach.
Kształcić praktyki „miłości pracowitej”: konkretne nawyki codziennej troski (wdzięczność, słuchanie, drobne usługi).
Wzmacniać kompetencje emocjonalne: rozpoznawanie i regulowanie emocji w relacjach.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Utworzenie poradni relacyjnej i programów mediacyjnych dostępnych dla członków wspólnoty.
Kampanie edukacyjne i materiały dla młodzieży dotyczące relacji i zgody.
Polityki ochrony przed przemocą i procedury wsparcia ofiar.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba par korzystających z porad, spadek zgłoszeń przemocy w relacjach, poziom satysfakcji relacyjnej w ankietach, liczba przeszkolonych mediatorów.
Sandalphon
Nadrzędny cel: Uporządkować i podnieść jakość modlitwy wspólnotowej poprzez muzykę, zbieranie intencji i tworzenie rytuałów, które realnie łączą doświadczenie emocjonalne z praktyką duchową.
Cele operacyjne:
Zorganizować system gromadzenia intencji (fizyczne i cyfrowe) i ich cykliczne włączanie do liturgii.
Rozwijać warsztaty muzyczne, chóry i zespoły liturgiczne z naciskiem na teologię muzyki i jej funkcję duszpasterską.
Tworzyć konserwatoria modlitwy śpiewanej i materiały szkoleniowe dla liderów muzycznych.
Cele formacyjne:
Kształtować umiejętność „modlitwy z dźwiękiem”: techniki śpiewu, prowadzenia kongregacji, integracji ciszy i pieśni.
Rozwijać umiejętność słuchania intencji – odczytywania potrzeb wspólnoty przez modlitwę dźwiękową.
Wzmacniać zdolność do ofiarowania intencji w sposób świadomy i etyczny.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Wprowadzenie praktyk łączenia intencji indywidualnych z liturgią wspólnotową (np. msze/intencje, wieczory modlitwy).
Ustanowienie zespołów muzycznych i bibliotek pieśni dostosowanych do różnych kontekstów (uzdrowienie, żałoba, dziękczynienie).
System archiwizacji intencji i działań modlitewnych z zachowaniem zasad prywatności.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba intencji zarejestrowanych i włączonych w liturgię, frekwencja na nabożeństwach śpiewanych, jakość muzyczna i duchowa oceniana przez uczestników, liczba przeszkolonych liderów muzycznych.
Azrael
Nadrzędny cel: Zapewnić godne, uważne i holistyczne towarzyszenie w procesie umierania i żałoby, tak by przemiana (śmierć) była traktowana jako integralna część życia i pamięci wspólnoty.
Cele operacyjne:
Opracować kompleksowe programy towarzyszenia terminalnego (szkolenia wolontariuszy, protokoły opieki, współpraca z placówkami medycznymi).
Wdrożyć systemy wsparcia dla rodzin w żałobie (grupy, terapie, poradnictwo, wsparcie prawne i organizacyjne).
Stworzyć liturgie i rytuały pożegnalne kulturowo wrażliwe i terapeutyczne.
Cele formacyjne:
Kształtować umiejętność towarzyszenia bez rozwiązywania — obecność jako najważniejsze narzędzie.
Edukować w zakresie paliatywnej opieki duchowej i praktyk wspierających proces żałoby (np. praca z pamięcią, obrzędy pożegnania).
Rozwijać kompetencje komunikacyjne w obszarze śmierci: rozmowy z rodziną, rozmowy o opiece, planach ostatniej woli.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Sieć współpracy z hospicjami, poradniami psychologicznymi i prawnikami w kwestiach formalnych.
Programy długoterminowego wsparcia po stracie, w tym programy reintegracji dla osób po ciężkiej żałobie.
Zasady przechowywania pamięci i archiwizacji opowieści życia (księgi pamięci, cyfrowe archiwa).
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba przeszkolonych towarzyszących, dostępność opieki paliatywnej, oceny jakości towarzyszenia przez rodziny, poziom wsparcia psychologicznego udzielonego po stracie.
Ariel
Nadrzędny cel: Wbudować etykę troski o stworzenie w codzienne praktyki wspólnoty i programy organizacyjne, tak by opieka nad środowiskiem była wymiarem duchowym i praktycznym działań.
Cele operacyjne:
Realizować projekty ochrony środowiska: renaturalizacje, programy sadzenia drzew, rewitalizacje terenów zielonych w otoczeniu wspólnoty.
Opracować polityki zrównoważonego zarządzania zasobami (energia, woda, odpady) w siedzibach i obiektach użytkowych.
Inicjować programy edukacji ekologicznej dla różnych grup (dzieci, młodzież, dorosłych).
Cele formacyjne:
Kształtowanie duchowej wrażliwości na świętość stworzenia: praktyki związane z sezonowością, modlitwy dziękczynne wobec natury.
Rozwój kompetencji praktycznych: permakultura, uprawy miejskie, gospodarowanie zasobami.
Uczenie odpowiedzialności ekologicznej jako wyrazu wiary i etyki.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Certyfikacja „zielonej wspólnoty” (standardy użycia energii, redukcja śladu węglowego).
Partnerstwa z organizacjami ekologicznymi i administracją lokalną.
Programy adaptacji do zmian klimatycznych i pomocy społecznościom dotkniętym degradacją środowiska.
Wskaźniki realizacji (KPI): redukcja zużycia energii/wody, liczba projektów renaturalizacyjnych, udział członków w programach ekologicznych, poprawa jakości lokalnego środowiska.
Haniel
Nadrzędny cel: Rozwijać duchową wrażliwość i intuicję zrównoważoną przez rozeznanie, tak aby prowadzenie „sercem” współdziałało z odpowiedzialnością rozumu.
Cele operacyjne:
Programy formacji intuicji duchowej: ćwiczenia rozpoznawania nastrojów duchowych, prowadzenia sercowego i rozumowego rozeznania.
Warsztaty integracji intuicji i etycznego działania dla liderów duszpasterskich i opiekunów duchowych.
Tworzenie przestrzeni praktyk „sercowej mądrości” — grupy ćwiczeń empatii i wrażliwości.
Cele formacyjne:
Rozwój subtelnych kompetencji: uważność na niuanse, rozumienie niewerbalnych przekazów, etyka słuchania.
Kształtowanie równowagi: weryfikacja intuicji przez kryteria etyczne i rozumowe.
Wzmacnianie praktyk modlitewnych, które rozwijają „sercowe rozeznanie”.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Program mentoringu dla osób o skłonnościach do przewodnictwa duchowego, aby ich intuicja była formowana i weryfikowana.
Integracja praktyk Haniela w formacji liderów (moduły empatii, komunikacja niewerbalna).
Sieć wsparcia dla osób rozwijających dary wrażliwości duchowej, z nadzorem i oceną etyczną.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba uczestników warsztatów intuicyjnych, raporty o trafności rozeznania w praktyce, ankiety oceny wrażliwości wspólnotowej.
Sariel
Nadrzędny cel: Zintegrować opiekę nad zdrowiem fizycznym i duchowym w sposób etyczny i bezpieczny, promując holistyczne modele uzdrowienia.
Cele operacyjne:
Tworzenie programów zdrowia integralnego łączących medycynę konwencjonalną, psychologię i towarzyszenie duchowe (multi-disciplinary care pathways).
Opracowanie wytycznych etycznych do stosowania metod komplementarnych i tradycyjnych w kontekście bezpiecznej praktyki.
Szkolenia dla personelu i wolontariuszy z zakresu podstaw medycznych, etyki i towarzyszenia.
Cele formacyjne:
Rozwijać kompetencje „uzdrowicielskie” oparte na dowodach i rozeznaniu: rozumienie granic cudowności i konieczności profesjonalnej interwencji.
Kształcić umiejętność współpracy interdyscyplinarnej i komunikacji między specjalistami.
Promować postawę służby i współodpowiedzialności w opiece nad chorym.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Sieć współpracy z placówkami medycznymi i terapeutami; ścieżki referowania pacjentów.
Protokóły bezpieczeństwa klinicznego dla praktyk duchowych w opiece zdrowotnej.
Programy profilaktyczne, zdrowego stylu życia i literatury edukacyjnej.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba pacjentów objętych modelami integracyjnymi, zgodność z protokołami medycznymi, oceny jakości opieki wg pacjentów, wskaźniki zdrowotne populacji objętej programem.
Ramiel
Nadrzędny cel: Przywrócić i rozwinąć zdolność wizjonerskiego planowania i nadziei – łączyć proroczy impuls z praktycznymi planami odbudowy i rozwoju.
Cele operacyjne:
Warsztaty wizjonerskie i sesje strategiczne łączące elementy proroczego rozeznania z analizą ryzyka i planowaniem wykonawczym.
Programy wsparcia dla wspólnot po kryzysach: odzyskiwanie sensu, tworzenie planów odbudowy z realnymi kamieniami milowymi.
Tworzenie mechanizmów testowania wizji (pilotaże, prototypy) oraz ich ewaluacji.
Cele formacyjne:
Kształtować umiejętność odróżniania inspiracji proroczej od fantazji: praktyki weryfikacji wizji przez kryteria etyczne i realne.
Rozwój kompetencji planowania wdrażania wizji (etapy, zasoby, odpowiedzialności).
Wzmacnianie odwagi zbiorowej do podejmowania transformacyjnych, lecz realistycznych kroków.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Programy inkubacji projektów wizjonerskich z mentoringiem, finansowaniem i ewaluacją.
System wsparcia dla liderów wizjonerskich, łączący duchowe rozeznanie i ekspercką weryfikację planów.
Dokumentacja i dzielenie się najlepszymi praktykami wizjonerskimi.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba pilotaży uruchomionych i ocenionych, stopień implementacji wizji (milestone completion), poziom adaptacyjności strategii po kryzysie.
Sachiel
Nadrzędny cel: Zapewnić etyczne i trwałe zasoby materialne dla misji i życia wspólnoty, przy jednoczesnym kształtowaniu kultury odpowiedzialnej obfitości.
Cele operacyjne:
Budowa modeli finansowej samowystarczalności (social enterprises, fundusze mieszkaniowe, działalność gospodarczą wspólnoty) z zasadami przejrzystości.
Programy szkoleniowe z zarządzania finansami, budżetowania i etycznego inwestowania.
Mechanizmy monitoringu i audytu finansowego z publicznym raportowaniem.
Cele formacyjne:
Edukacja w zakresie gospodarki daru: jak łączyć wdzięczność i hojność z odpowiedzialnością ekonomiczną.
Kształtowanie postawy ubóstwa jako wezwania do solidarności, nie jako klęski.
Rozwijanie kompetencji przedsiębiorczych we wspólnocie przy jednoczesnym trzymaniu się wartości.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Fundusz stabilizacyjny na wypadek kryzysów; polityki etycznego zatrudnienia i płacy.
Programy wsparcia ekonomicznego dla inicjatyw lokalnych i przedsiębiorczości społecznej.
Standardy raportowania wpływu społecznego i finansowego.
Wskaźniki realizacji (KPI): przychody z przedsięwzięć, poziom rezerw finansowych, stopień transparentności finansowej, liczba inicjatyw samowystarczalnych.
Jegudiel
Nadrzędny cel: Ugruntować kulturę pracy jako formę służby i powołania, gdzie obowiązek zawodowy łączy się z sensem i godnością osoby.
Cele operacyjne:
Programy rozwoju zawodowego i formacji powołaniowej: coaching zawodowy, ścieżki kariery w służbie społecznej.
Błogosławieństwa pracy i rytuały potwierdzające godność zawodu (celebracje zawodowe, dni błogosławieństwa personelu).
Wprowadzanie etyki zawodowej do struktury organizacji (kodeksy, szkolenia, mentoring).
Cele formacyjne:
Promowanie równowagi między życiem zawodowym a osobistym; przeciwdziałanie utożsamianiu wartości osoby z produktywnością.
Rozwijanie odpowiedzialności profesjonalnej i troski o dobro wspólne w miejscu pracy.
Kształtowanie umiejętności przywódczych opartych na służbie.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
System uznawania i rozwoju talentów; mechanizmy rozwoju kompetencji wewnętrznych.
Programy wsparcia dla pracowników: szkolenia, odprawy, psychologiczne wsparcie.
Standardy jakości pracy i etyki zawodowej.
Wskaźniki realizacji (KPI): poziom zaangażowania pracowników, retencja personelu, oceny satysfakcji zawodowej, spełnienie standardów etycznych.
Kokabiel
Nadrzędny cel: Wprowadzić perspektywę cykliczności i synchronizacji rytmów (natury, liturgii, społeczności) do planowania i życia wspólnoty, tak by działania były osadzone w sensownych cyklach.
Cele operacyjne:
Opracowywać kalendarze liturgiczne i sezonowe z praktycznymi wytycznymi do działalności (rolnictwo, wydarzenia, formacje).
Planowanie harmonogramów programów zgodnych z rytmami biologicznymi i sezonowymi (np. aktywności rolnicze, rekolekcje, kampanie społeczne).
Edukacja o porach roku, cyklach natury i ich znaczeniu duchowym i praktycznym.
Cele formacyjne:
Wzmacnianie świadomości rytmu i jego wpływu na zdrowie, pracę i duchowość.
Kształtowanie umiejętności planowania z poszanowaniem sezonowości, regulacji czasu pracy i odpoczynku.
Promowanie praktyk rytualnych powiązanych z cyklami: dni wdzięczności, święta sezonowe, przerwy refleksyjne.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Synchronizacja działań wspólnotowych z realnymi cyklami (np. zbiórki, akcje pomocowe, eventy edukacyjne).
Wykorzystanie rytmów jako narzędzia komunikacji i formacji (kalendarze, newslettery, plany roczne).
Zastosowanie kalendarza w polityce ludzkich zasobów: urlopy, przerwy, sezonowe adaptacje.
Wskaźniki realizacji (KPI): zgodność działań z kalendarzem sezonowym, wskaźniki zdrowia i wypoczynku, efektywność działań sezonowych.
Muriel
Nadrzędny cel: Zbudować trwałe struktury emocjonalnego wsparcia i uzdrawiania we wspólnocie, tak by empatia i opieka psychospołeczna były zinstytucjonalizowane i profesjonalne.
Cele operacyjne:
Uruchomić programy wsparcia emocjonalnego: grupy wsparcia, centra terapii krótkoterminowej, systemy peer-support.
Szkolenia z regulacji emocji, komunikacji niewerbalnej i mediacji emocjonalnej dla liderów i wolontariuszy.
System wczesnej interwencji psychospołecznej (screening, szybkie ścieżki pomocy, referral do specjalistów).
Cele formacyjne:
Kształtować kulturę współczucia ukierunkowanego na działania (compassionate action), nie na sentymentalizm.
Rozwijać kompetencje rozpoznawania traum i pracy z nimi w sposób bezpieczny i etyczny.
Wzmacniać umiejętność tworzenia bezpiecznych przestrzeni do dzielenia trudnych doświadczeń.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
Integracja opieki emocjonalnej w strukturach organizacyjnych (procedury, role, budżety).
Partnerstwa z profesjonalnymi ośrodkami zdrowia psychicznego i programami szkoleniowymi.
Program pamięci i pojednania dla społeczności powiązany z procesami uzdrawiania.
Wskaźniki realizacji (KPI): liczba osób korzystających z usług wsparcia, wskaźniki poprawy samopoczucia, czas reakcji systemu interwencji, poziom kompetencji liderów w zakresie empatii i radzenia sobie z kryzysami.