Cele Archaniołów
1. Michał — cel: obrona życia, granic i sprawiedliwości
Nadrzędny cel: ustawienie i obrona bezpiecznej przestrzeni (osobistej, rodzinnej, wspólnotowej) przed destrukcyjnymi wpływami; budowanie odwagi moralnej i odpowiedzialności za słabszych.
Cele operacyjne:
wzmacniać instytucjonalne i osobiste mechanizmy ochrony (procedury, granice, normy bezpieczeństwa);
edukować w rozpoznawaniu i przeciwdziałaniu przemocy (fizycznej, psychicznej, duchowej);
wspierać ludzi w podejmowaniu odważnych decyzji etycznych;
interweniować (symbolicznie przez modlitwę, praktycznie przez organizację wsparcia) w sytuacjach zagrożeń.
Cele formacyjne:
rozwijać odwagę etyczną, odpowiedzialność i stałość;
uczyć wyznaczania zdrowych granic i asertywności;
kształcić umiejętność rozróżniania obrony od agresji.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
stworzenie zespołu ochrony (faktycznie: procedury kryzysowe, osoby kontaktowe, szkolenia);
programy szkoleniowe dla liderów: deeskalacja, etyka władzy;
kultura odpowiedzialnej odwagi (nagrody za obronę słabszych, transparentność).
Przykładowe programy/rytuały: „Dzień granic i bezpieczeństwa” (workshop), błogosławieństwo osób pełniących służbę ochrony, modlitwy ochronne.
Wskaźniki sukcesu: spadek incydentów naruszeń bezpieczeństwa; wzrost zgłoszeń przez świadków; pozycja wspólnoty jako bezpiecznej przestrzeni według ankiet.
2. Gabriel — cel: klarowna komunikacja i posłanie
Nadrzędny cel: umożliwić przekazywanie prawdy i powołań w sposób jasny, odpowiedzialny i skuteczny; łączyć wolę Bożą/podstawowe przesłanie z praktyką ludzką.
Cele operacyjne:
wspierać przygotowanie i przekazywanie ważnych komunikatów;
rozwijać kompetencje mediacyjne i edukacyjne (retoryka, dydaktyka, komunikacja międzykulturowa);
towarzyszyć w rozeznaniu powołań i misji.
Cele formacyjne:
kształtować umiejętność słuchania i mówienia z odpowiedzialnością;
rozwijać rozumienie tego, kiedy milczeć, a kiedy mówić.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
program „Głos wspólnoty”: warsztaty komunikacyjne, etyka mediów;
misje informacyjne: jasne procedury informowania wewnętrznego i zewnętrznego.
Przykłady praktyk: rytuał posłania (symboliczne przekazanie zadań), ćwiczenia „zwiastowania”: przygotowanie krótkich, klarownych komunikatów misji.
Wskaźniki sukcesu: jakość przekazów (badania odbioru), liczba powołań, skuteczność kampanii informacyjnych.
3. Rafał — cel: uzdrowienie integralne (ciało-duch-umysł)
Nadrzędny cel: przywrócenie pełni zdrowia poprzez integrowanie działań medycznych, psychologicznych i duchowych; towarzyszenie w podróży ku wholeness.
Cele operacyjne:
inicjować i wspierać sieci opieki zdrowotnej (paradigmą: współpraca medycyna + duchowość);
prowadzić programy towarzyszenia dla chorych i podróżnych (fizycznych i duchowych);
promować profilaktykę i regenerację.
Cele formacyjne:
uczyć odpowiedzialnego dbania o ciało i ducha;
rozwijać empatię, cierpliwość i kompetencje towarzyszenia.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
centrum „Rafał” — wolontariusze opieki, terapeuci, grupa wsparcia;
praktyki uzdrawiające: modlitwy o zdrowie, warsztaty zdrowia publicznego.
Przykładowe działania: programy rehabilitacji, współpraca z placówkami medycznymi, dni zdrowia publicznego.
Wskaźniki sukcesu: poprawa wskaźników zdrowia wśród beneficjentów, liczba towarzyszeń, efekty terapii wg ocen specjalistów.
4. Uriel — cel: światło rozeznania i praktyczna mądrość
Nadrzędny cel: rozświetlać złożoność problemów, dostarczać kryteriów rozeznania i praktycznych rozwiązań, łączyć intelekt z moralnością.
Cele operacyjne:
wspierać procesy decyzyjne (strategia, analiza ryzyka, badania);
rozwijać kompetencje rozeznania w liderach i doradcach;
prowadzić naukowo-teologiczne prace nad złożonymi problemami.
Cele formacyjne:
kształcić mądrość praktyczną, zdolność do krytycznego myślenia i pokory intelektualnej;
uczyć podejmowania decyzji w świetle wartości.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
warsztaty „Rozeznanie Urielowe” — techniki podejmowania decyzji;
komitet doradczy ds. etycznych i strategicznych.
Przykładowe programy: sesje mentalnego „oświetlania problemu”, doradztwo projektowe.
Wskaźniki sukcesu: jakość i trafność decyzji strategicznych; satysfakcja stakeholderów z procesów decyzyjnych.
5. Raziel — cel: przekazywanie głębszej mądrości i symbolicznej literatury duchowej
Nadrzędny cel: strzec i udostępniać praktyczną mądrość symboli, zapewniać bezpieczne i odpowiedzialne podejście do tajemnicy, by wiedza służyła przemianie.
Cele operacyjne:
rozwijać programy studiów duchowych, interpretacji tekstów i symboli;
prowadzić kursy z hermeneutyki duchowej i interpretacji snów.
Cele formacyjne:
rozwijać pokorę przed tajemnicą oraz odpowiedzialność w pracy z ezoteryką;
uczyć łączenia symboliki z praktycznym życiem etycznym.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
akademia „Raziel” — seminaria, biblioteka symboliczna, grupy tłumaczeniowe;
publikacje interpretacyjne, materiały formacyjne.
Przykłady praktyk: seminaria interpretacji snów, grupy lektury tekstów mistycznych.
Wskaźniki sukcesu: liczba uczestników, jakość refleksji, integracja wiedzy z praktycznymi krokami.
6. Zadkiel — cel: przebaczenie, odnowa sumienia i transformacja moralna
Nadrzędny cel: uruchomić procesy przebaczenia i moralnej przemiany, tak by winy były uznane, naprawione i by powstało realne odnowienie relacji.
Cele operacyjne:
prowadzić ceremonie przebaczenia, programy resocjalizacyjne i mediacje;
tworzyć ścieżki naprawcze (restorative justice) w społecznościach.
Cele formacyjne:
kształtować zdolność do żalu, naprawy i przebaczenia;
uczyć rozróżniania przebaczenia od bezkarności — przebaczenie zakłada owoce przemiany.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
warsztaty „Zadkiel” o pojednaniu, programy mediacji rodzinnej;
procedury rekonsyliacyjne po naruszeniach.
Przykłady: ceremonie naprawcze, mentoring dla osób powracających do wspólnoty.
Wskaźniki sukcesu: liczba zakończonych procesów naprawczych, jakość odbudowanych relacji, spadek recydywy w naruszeniach.
7. Jophiel — cel: wprowadzanie piękna jako drogi etycznej przemiany
Nadrzędny cel: wykorzystywać piękno i estetykę jako kanał do uzdrowienia, wychowania i kształtowania emocjonalnej inteligencji; uczynić estetykę narzędziem wychowawczym.
Cele operacyjne:
tworzyć i wspierać projekty artystyczne służące terapii i edukacji;
dbać o piękno przestrzeni wspólnotowej (architektura, sztuka, porządek).
Cele formacyjne:
rozwijać wrażliwość estetyczną, zdolność do wdzięczności i transcendentnego patrzenia;
uczyć skromności w obcowaniu z pięknem (piękno ma kierować ku dobru, nie ku pyche).
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
programy arteterapii, wystawy, warsztaty twórcze;
estetyka liturgii i przestrzeni publicznych.
Przykłady: pracownie artystyczne dla ofiar przemocy, sesje art-terapii.
Wskaźniki sukcesu: jakość programów arteterapii, opinie uczestników, poprawa dobrostanu.
8. Jeremiel — cel: przywracanie nadziei i widzenia przyszłości
Nadrzędny cel: udzielać pocieszenia i pomagać wypracować realistyczną, lecz pełną nadziei wizję przyszłości dla osób i wspólnot po kryzysie.
Cele operacyjne:
prowadzić działania terapeutyczne ukierunkowane na odbudowę sensu;
wspierać procesy planowania przyszłości (strategie osobiste i wspólnotowe).
Cele formacyjne:
uczyć rezyliencji, zdolności uczenia się z wydarzeń bolesnych;
rozwijać spojrzenie długofalowe oparte na nadziei.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
warsztaty „Jeremiel” – wizja i planowanie, grupy odbudowy po stratach;
program mentoringowy dla osób w rekonwalescencji społecznej.
Przykłady: kluby nadziei, programy reintegracji społecznej.
Wskaźniki sukcesu: poziom poczucia sensu w uczestnikach, stopa reintegracji, plany życiowe wykonane w horyzoncie rocznym.
9. Raguel — cel: budowanie sprawiedliwych relacji i porządku międzyosobowego
Nadrzędny cel: przywracać równowagę między ludźmi, naprawiać relacje poprzez sprawiedliwe procedury i mediację, ucząc naprawczej sprawiedliwości.
Cele operacyjne:
organizować mediacje, ustanawiać reguły współżycia;
rozwiązywać spory z uwzględnieniem prawdy i naprawy.
Cele formacyjne:
uczyć dojrzałej sprawiedliwości (prawo + miłosierdzie), umiejętności słuchania.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
tworzenie kodeksów postępowania, zespołów mediacyjnych;
procedury naprawcze w wewnętrznych konfliktach.
Przykłady: procedury mediacyjne, szkolenia z rozwiązywania konfliktów.
Wskaźniki sukcesu: spadek eskalacji konfliktów, satysfakcja stron po mediacji, trwałość naprawionych relacji.
10. Remiel — cel: odrodzenie i reintegracja po kryzysie
Nadrzędny cel: prowadzić osoby i grupy przez proces odradzania się: od traumy do funkcjonowania, od rozpadu do ponownego wejścia w życie.
Cele operacyjne:
prowadzić programy żałoby i reintegracji;
współpracować z profesjonalistami w obszarach trauma care.
Cele formacyjne:
rozwijać cierpliwość rekonwalescencji oraz zdolność do budowania nowego sensu.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
centra reintegracji, grupy wsparcia, programy zawodowego przebranżowienia.
Przykłady: cykle wsparcia dla ofiar katastrof, programy resocjalizacyjne.
Wskaźniki sukcesu: liczba osób zakończonych proces reintegracji, poziom stabilizacji życiowej.
11. Phanuel — cel: prawda, skrucha i czujność moralna
Nadrzędny cel: przypominać wspólnocie o konieczności jawności moralnej i skruchy; podtrzymywać postawy uczciwości.
Cele operacyjne:
prowadzić praktyki rachunku sumienia i transparentności;
wspierać etyczne rozliczenia w organizacjach.
Cele formacyjne:
uczyć odwagi przyznania się do błędu i praktyki naprawy.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
procedury raportowania, dni transparentności, zespoły etyczne.
Przykłady: audyt etyczny, publiczny akt skruchy i naprawy.
Wskaźniki sukcesu: liczba wdrożonych mechanizmów transparentności, poprawa zaufania w badaniach.
12. Selaphiel — cel: pogłębianie modlitwy i skupienia duchowego
Nadrzędny cel: umacniać kulturę modlitwy, ciszy i kontemplacji jako podstawę działania duchowego i etycznego.
Cele operacyjne:
prowadzić trening modlitewny, dni skupienia, liturgię kontemplacyjną;
tworzyć przestrzenie ciszy i regeneracji dla liderów.
Cele formacyjne:
kształtować wytrwałość w praktykach duchowych i umiejętność słuchania.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
programy rekolekcyjne, praktyki porannej i wieczornej modlitwy.
Przykłady: codzienna półgodzinna cisza, seminaria ćwiczeń duchowych.
Wskaźniki sukcesu: frekwencja na praktykach, subiektywne raporty o głębi modlitwy, spadek wypalenia.
13. Barachiel — cel: błogosławieństwo domu, rodziny i ofiarności
Nadrzędny cel: rozwijać kulturę błogosławieństwa, gościnności i hojności; mieć oko na dobrobyt duchowy i materialny rodzin.
Cele operacyjne:
organizować błogosławieństwa domów, wsparcie rodzinne, programy pomocy materialnej;
promować kulturę dzielenia się.
Cele formacyjne:
uczyć hojności, wdzięczności i odpowiedzialności za dom.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
programy dożywiania, wsparcia dla rodzin w kryzysie, ceremonie błogosławieństwa.
Przykłady: tygodnie dobroczynności, kursy budżetowe dla rodzin.
Wskaźniki sukcesu: liczba rodzin objętych programem, wzrost poczucia bezpieczeństwa materialnego, ilość praktyk daru.
14. Cassiel — cel: opieka nad czasem, cierpliwością i procesem
Nadrzędny cel: wprowadzać dyscyplinę, zrozumienie rytmów i wytrwałości w realizacji celów długoterminowych.
Cele operacyjne:
wspierać zarządzanie projektami długofalowymi;
organizować formację cierpliwości i planowania.
Cele formacyjne:
uczyć wytrwałości, umiaru, akceptacji procesów.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
poradnictwo strategiczne, plany rozwoju z horyzontami 1/3/7 lat.
Przykłady: warsztaty planowania strategicznego, program mentoringowy długoterminowy.
Wskaźniki sukcesu: realizacja celów długoterminowych, retencja wolontariuszy, stabilność projektów.
15. Anael — cel: uzdrowienie i harmonia relacji miłosnych
Nadrzędny cel: wspierać rozwój zdrowych, odpowiedzialnych relacji (małżeńskie, partnerskie, przyjacielskie), promować empatię i wzajemność.
Cele operacyjne:
prowadzić terapię par, warsztaty komunikacji emocjonalnej;
tworzyć programy zapobiegania przemocy w relacjach.
Cele formacyjne:
uczyć odpowiedzialności za emocje, słuchania i mądrego dawania miłości.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
poradnie relacyjne, grupy przygotowania do małżeństwa, kampanie edukacyjne.
Przykłady: kurs „Miłość z odpowiedzialnością”, grupy wsparcia dla par.
Wskaźniki sukcesu: wskaźniki relacyjnej stabilności, liczba udanych interwencji, spadek przemocy domowej.
16. Metatron — cel: porządek duchowy, zapis i integracja charyzmatów
Nadrzędny cel: utrzymywać porządek, rejestr i strukturę w sferze darów duchowych; wspierać odpowiedzialne zarządzanie charyzmatami i rolami.
Cele operacyjne:
dokumentacja powołań, ewidencja zasobów duchowych;
szkolenia z odpowiedzialnego zarządzania charyzmatami.
Cele formacyjne:
uczyć odpowiedzialności administracyjnej i rzetelności;
rozwijać świadomość, że duchowe dary wymagają struktury.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
opracowanie systemów rejestracji, polityk dotyczących charyzmatów i wolontariatu.
Przykłady: system ewidencji wolontariuszy, procedury przyjmowania nowych funkcji.
Wskaźniki sukcesu: sprawność administracyjna, jasność ról i mniejsze konflikty kompetencyjne.
17. Sandalphon — cel: wznoszenie modlitw i kształtowanie muzycznej duchowości
Nadrzędny cel: pomagać zbierać, kształtować i wznosić modlitwy wspólnoty oraz rozwijać liturgiczną funkcję muzyki jako środka łączenia z Transcendencją.
Cele operacyjne:
organizacja muzycznej liturgii, warsztatów chóralnych, zbieranie intencji;
tworzenie przestrzeni, w której modlitwa i muzyka współdziałają.
Cele formacyjne:
rozwijać słuch, estetykę liturgiczną i umiejętność modlitwy poprzez śpiew.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
chóry, zespoły muzyczne, projekt „modlitwa w dźwięku” — zbieranie intencji i ofiarowań.
Przykłady: nabożeństwa śpiewane, warsztaty dla liderów muzycznych.
Wskaźniki sukcesu: frekwencja na muzycznych praktykach, jakość modlitwy śpiewanej, liczba zebranych intencji.
18. Azrael — cel: towarzyszenie w przejściu, godność umierania i opieka nad żałobą
Nadrzędny cel: zapewnić godne, współczujące towarzyszenie umierającym i ich bliskim; transformować doświadczenie śmierci w świadectwo sensu i obecności.
Cele operacyjne:
szkolenia z opieki paliatywnej, zespoły towarzyszenia umierającym;
programy wsparcia dla osób w żałobie.
Cele formacyjne:
kształtować akceptację przemijania, współczucie i umiejętność obecności bez rozwiązań na siłę.
Cele wspólnotowe / instytucjonalne:
ośrodki opieki paliatywnej, grupy żałobne, szkolenia wolontariuszy.
Przykłady: dyżury towarzyszenia przy łóżku, grupy wsparcia po pogrzebach.
Wskaźniki sukcesu: jakość opieki (oceny rodzin), czas reakcji opieki paliatywnej, wsparcie psychologiczne dostępne dla rodzin.