Higiena wieku szkoln ...

6.9.3.1. Apteczki pierwszej pomocy – lokalizacja, wyposażenie, kontrole

• Gabinet higienistki szkolnej – apteczka główna, wyposażona w pełny zestaw środków opatrunkowych, leki doraźne (zgodnie z uprawnieniami), sprzęt diagnostyczny (ciśnieniomierz, termometr, pulsoksymetr) oraz leki ratunkowe (adrenalina w autoinpektorze, glukagon, salbutamol – zgodnie z indywidualnymi planami opieki uczniów).
• Sala gimnastyczna i boisko sportowe – apteczka przenośna typu „sportowego", zawierająca środki do tamowania krwawień, opatrunki uciskowe, koce termiczne, opaski elastyczne, środki dezynfekujące, rękawiczki jednorazowe. Apteczka musi być dostępna w ciągu 30 sekund od momentu zdarzenia.
• Pracownie specjalistyczne (chemiczna, fizyczna, techniczna, gastronomiczna) – apteczki dostosowane do specyfiki zagrożeń: w pracowni chemicznej – środki do płukania oczu, neutralizatory oparzeń chemicznych, opatrunki na oparzenia; w pracowni technicznej – środki tamowania krwawień, opatrunki na rany cięte i szarpane.
• Sekretariat i gabinet dyrektora – apteczka podręczna z podstawowym wyposażeniem, dostępna dla personelu administracyjnego.
• Stołówka szkolna – apteczka z opatrunkami na oparzenia termiczne, środkami na zatrucia pokarmowe, zestawem do tamowania krwawień.
• Punkt zbiórki ewakuacyjnej – apteczka ewakuacyjna typu „plecak ratunkowy", zawierająca pełny zestaw do udzielania pierwszej pomocy wielu osobom jednocześnie (opatrunki indywidualne, koce termiczne, środki dezynfekujące, rękawiczki, maseczki do RKO, nożyczki ratunkowe).
• Autobus szkolny (jeśli szkoła posiada własny transport) – apteczka samochodowa zgodna z normą DIN 13164, uzupełniona o dodatkowe środki opatrunkowe i koc termiczny.

• Gaza jałowa (różne rozmiary: 5x5 cm, 10x10 cm, 1m x 1m).
• Kompresy jałowe (różne rozmiary).
• Bandaże elastyczne i dziane (różne szerokości).
• Opaski uciskowe (typu CAT lub równoważne).
• Opatrunki indywidualne typu „W" (wodoodporne).
• Plastry z opatrunkiem (różne rozmiary).
• Przylepiec (rolka).
• Siatki opatrunkowe (różne rozmiary).
• Opatrunki hydrożelowe na oparzenia.
• Opatrunki na oparzenia (folia hydrożelowa, opatrunki chłodzące).
• Opatrunki okulistyczne.
• Opatrunki trójkątne (chusty trójkątne) – minimum 2 sztuki.

• Środek do dezynfekcji rąk (na bazie alkoholu, minimum 60%).
• Środek do dezynfekcji ran (np. oktenidyna, chlorheksydyna).
• Sól fizjologiczna (0,9% NaCl) – ampułki jednorazowe, minimum 5 ampułek po 10 ml.
• Środek do płukania oczu (ampułki z solą fizjologiczną lub specjalny płyn do płukania oczu).

• Rękawiczki jednorazowe nitrylowe (minimum 4 pary, różne rozmiary).
• Maseczki do sztucznego oddychania (maseczki kieszonkowe typu „pocket mask" z zaworem jednokierunkowym) – minimum 2 sztuki.
• Nożyczki ratunkowe (typu Lister, z zaokrąglonymi końcówkami).
• Pęseta (do usuwania ciał obcych, kleszczy).
• Termometr bezdotykowy.
• Koc termiczny (folia NRC) – minimum 2 sztuki.
• Agrafki (do mocowania opatrunków).
• Woreczki foliowe (na odpady medyczne).

• Szyna do unieruchamiania kończyn (szyna typu Sam Splint lub równoważna).
• Kołnierz ortopedyczny (rozmiar uniwersalny lub zestaw rozmiarów).
• Pulsoksymetr (w apteczce głównej i na sali gimnastycznej).
• Zestaw do tamowania krwotoków (opaski uciskowe, hemostatyki).
• Zestaw do płukania oczu (butelka z płynem do płukania oczu, minimum 500 ml).

• Kontrola miesięczna – higienistka szkolna lub wyznaczony pracownik sprawdza kompletność wyposażenia każdej apteczki, daty ważności środków opatrunkowych i leków, stan opakowań (czy nie są uszkodzone, zawilgocone).
• Kontrola po każdym użyciu – po każdym zdarzeniu, w którym użyto środków z apteczki, należy natychmiast uzupełnić braki.
• Kontrola sezonowa – przed rozpoczęciem roku szkolnego, przed okresem zimowym (dodatkowe koce termiczne, środki na odmrożenia) i przed okresem letnim (środki na oparzenia słoneczne, ukąszenia owadów).
• Dokumentacja kontroli – każda kontrola musi być udokumentowana w rejestrze kontroli apteczek (data, osoba kontrolująca, stan wyposażenia, uzupełnienia, uwagi).
• Oznakowanie – każda apteczka musi być oznakowana białym krzyżem na zielonym tle (zgodnie z normą ISO 7010), z podanym numerem telefonu alarmowego 112 oraz numerem telefonu higienistki szkolnej.

6.9.3.2. AED – lokalizacja, dostępność, oznakowanie, konserwacja

• Gabinet higienistki szkolnej – podstawowa lokalizacja AED, zapewniająca dostęp w ciągu 1–2 minut od momentu zdarzenia w dowolnym punkcie budynku szkolnego.
• Sala gimnastyczna – druga lokalizacja AED, szczególnie istotna ze względu na zwiększone ryzyko nagłego zatrzymania krążenia podczas wysiłku fizycznego (np. u uczniów z niezdiagnozowanymi wadami serca, kardiomiopatią przerostową).
• Hol główny / wejście do szkoły – trzecia lokalizacja (w dużych szkołach), zapewniająca dostęp dla osób z zewnątrz (rodzice, goście, dostawcy).
• Boisko sportowe – w przypadku szkół z rozległym terenem, AED powinien być dostępny w pobliżu boiska (np. w szatni sportowej lub w specjalnej szafce zewnętrznej z ogrzewaniem).
• Autobus szkolny (jeśli szkoła posiada własny transport) – AED powinien być dostępny w autobusie szkolnym, szczególnie podczas dłuższych wyjazdów i wycieczek.

• AED musi być dostępny 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, niezależnie od godzin pracy szkoły. W przypadku, gdy AED jest przechowywany w zamkniętym pomieszczeniu, klucz musi być dostępny w portierni lub w sekretariacie, a informacja o lokalizacji klucza musi być znana wszystkim pracownikom.
• AED nie może być przechowywany w miejscu zamkniętym na klucz bez zapewnienia natychmiastowego dostępu. W przypadku, gdy AED jest przechowywany w szafce zamykanej, szafka musi być wyposażona w alarm otwarcia (informujący o otwarciu) oraz w system szybkiego otwierania (np. kod dostępu znany wszystkim pracownikom).
• AED musi być dostępny w ciągu maksymalnie 3 minut od momentu rozpoznania NZK. Jeśli czas dostępu przekracza 3 minuty, należy rozważyć zakup dodatkowego AED lub zmianę lokalizacji istniejącego urządzenia.

• Każde AED musi być oznakowane międzynarodowym symbolem AED (zielone tło, białe serce z białym piorunem), zgodnym z normą ISO 7010.
• Oznakowanie musi być widoczne z odległości minimum 10 metrów, w warunkach normalnego oświetlenia oraz w warunkach awaryjnego oświetlenia (np. podświetlane znaki ewakuacyjne).
• Na drzwiach lub szafce, w której przechowywane jest AED, musi być umieszczona informacja: „AUTOMATYCZNY DEFIBRYLATOR ZEWNĘTRZNY (AED)" oraz instrukcja obsługi w formie graficznej (piktogramy).
• W pobliżu AED musi być umieszczona informacja o numerze telefonu alarmowego 112 oraz o lokalizacji najbliższego telefonu.
• W szkole muszą być umieszczone znaki kierunkowe prowadzące do AED (zielone strzałki z symbolem AED), widoczne z każdego punktu budynku.

• Kontrola codzienna – sprawdzenie wskaźnika stanu urządzenia (kontrolka LED lub wyświetlacz). Większość AED posiada wskaźnik stanu, który informuje o sprawności urządzenia (zielona kontrolka = sprawne, czerwona kontrolka = niesprawne, wymaga serwisu).
• Kontrola miesięczna – sprawdzenie stanu baterii (data ważności, poziom naładowania), stanu elektrod (data ważności, stan opakowania), stanu obudowy (brak uszkodzeń mechanicznych, zawilgocenia).
• Kontrola roczna – przegląd techniczny wykonany przez autoryzowany serwis producenta lub przez przeszkolonego pracownika szkoły (jeśli producent dopuszcza taką możliwość). Przegląd obejmuje: test autodiagnostyczny, sprawdzenie baterii, sprawdzenie elektrod, sprawdzenie oprogramowania, kalibrację.
• Wymiana baterii – bateria AED ma określoną żywotność (zwykle 4–5 lat). Bateria musi być wymieniona przed upływem daty ważności, niezależnie od stanu naładowania.
• Wymiana elektrod – elektrody AED mają określoną datę ważności (zwykle 2 lata). Elektrody muszą być wymienione przed upływem daty ważności. W przypadku użycia AED (nawet jeśli nie doszło do wyładowania), elektrody muszą być wymienione na nowe.
• Dokumentacja konserwacji – każda kontrola, wymiana baterii, wymiana elektrod, przegląd techniczny muszą być udokumentowane w karcie konserwacji AED (data, osoba wykonująca, zakres czynności, wynik, uwagi).

• Cały personel szkoły (nauczyciele, personel administracyjny, personel techniczny, personel pomocniczy) musi przejść szkolenie z obsługi AED, potwierdzone certyfikatem. Szkolenie powinno być powtarzane co 2 lata.
• Uczniowie starszych klas (klasy VII–VIII szkoły podstawowej oraz szkoły ponadpodstawowe) powinni przejść szkolenie z obsługi AED w ramach zajęć edukacyjnych (np. edukacja dla bezpieczeństwa, wychowanie fizyczne).
• Higienistka szkolna musi posiadać aktualny certyfikat z obsługi AED (np. kurs BLS/AED zgodny z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji – ERC).
• Ćwiczenia praktyczne – co najmniej raz w roku szkoła powinna przeprowadzić ćwiczenia praktyczne z użyciem AED treningowego (symulatora), obejmujące scenariusz nagłego zatrzymania krążenia u ucznia lub pracownika szkoły.

6.9.3.3. Sprzęt do ewakuacji – nosze, krzesła ewakuacyjne, koce termiczne

• Nosze płachtowe (typu „deska ortopedyczna") – sztywne nosze wykonane z tworzywa sztucznego lub drewna, przeznaczone do unieruchamiania i transportu poszkodowanych z podejrzeniem urazu kręgosłupa. W szkole powinny znajdować się minimum 1 para noszy płachtowych, dostępnych w gabinecie higienistki lub w sali gimnastycznej.
• Nosze miękkie (typu „płachta ewakuacyjna") – elastyczne nosze wykonane z wytrzymałego materiału, przeznaczone do szybkiej ewakuacji poszkodowanych z zagrożonego obszaru. W szkole powinny znajdować się minimum 2 pary noszy miękkich, dostępnych w punkcie zbiórki ewakuacyjnej.
• Nosze podbierakowe (typu „łyżka") – nosze składające się z dwóch połówek, które można podłożyć pod poszkodowanego bez konieczności jego podnoszenia. W szkole powinny znajdować się minimum 1 para noszy podbierakowych, dostępnych w gabinecie higienistki.
• Nosze typu „materac próżniowy" – materac, który po przyłożeniu do poszkodowanego i odessaniu powietrza dopasowuje się do kształtu ciała, zapewniając stabilne unieruchomienie. W dużych szkołach (powyżej 500 uczniów) zaleca się posiadanie 1 materaca próżniowego.

• Konstrukcja – krzesło ewakuacyjne jest wyposażone w system gąsienicowy lub ślizgowy, który umożliwia bezpieczne zjeżdżanie po schodach. Krzesło jest wyposażone w pasy bezpieczeństwa, które zabezpieczają poszkodowanego przed upadkiem.
• Lokalizacja – krzesła ewakuacyjne powinny być umieszczone na każdej kondygnacji budynku, w pobliżu klatki schodowej, w specjalnych szafkach oznakowanych symbolem krzesła ewakuacyjnego. W szkole z windą krzesła ewakuacyjne powinny być dostępne na każdej kondygnacji, do której prowadzą schody.
• Szkolenie – minimum 2 pracowników szkoły na każdej kondygnacji musi przejść szkolenie z obsługi krzesła ewakuacyjnego, potwierdzone certyfikatem. Szkolenie powinno być powtarzane co 2 lata.
• Kontrola – krzesła ewakuacyjne muszą być kontrolowane co 6 miesięcy przez autoryzowany serwis producenta lub przez przeszkolonego pracownika szkoły. Kontrola obejmuje: sprawdzenie stanu gąsienic/ślizgów, stanu pasów bezpieczeństwa, stanu konstrukcji (brak uszkodzeń mechanicznych), sprawności mechanizmu hamowania.

• Zasada działania – folia NRC odbija do 90% ciepła promieniującego z ciała poszkodowanego (strona srebrna do ciała = ochrona przed wychłodzeniem; strona złota do ciała = ochrona przed przegrzaniem).
• Wyposażenie – w szkole powinny znajdować się minimum 10 koców termicznych (w zależności od liczby uczniów), dostępnych w apteczkach pierwszej pomocy i w punkcie zbiórki ewakuacyjnej.
• Zastosowanie – koce termiczne są stosowane w przypadku: hipotermii (wychłodzenia), szoku, oparzeń, ewakuacji w warunkach zimowych, ewakuacji nocnej, ewakuacji osób z niepełnosprawnością ruchową.
• Kontrola – koce termiczne muszą być kontrolowane co 6 miesięcy (sprawdzenie stanu opakowania, brak uszkodzeń mechanicznych, data ważności). Koce termiczne są jednorazowe – po użyciu muszą być wymienione na nowe.

• Liny ratunkowe i uprzęże – w szkołach zlokalizowanych w budynkach wielokondygnacyjnych lub w pobliżu terenów trudnodostępnych (np. wąwozy, skarpy) zaleca się posiadanie lin ratunkowych i uprzęży ewakuacyjnych, dostępnych dla przeszkolonego personelu.
• Maski ucieczkowe – w szkołach zlokalizowanych w pobliżu zakładów przemysłowych lub w rejonach zagrożonych skażeniem chemicznym zaleca się posiadanie masek ucieczkowych (filtracyjnych), dostępnych dla każdego ucznia i pracownika.
• Latarki i oświetlenie awaryjne – w szkole muszą znajdować się latarki (minimum 1 na każdą kondygnację) oraz oświetlenie awaryjne (podświetlane znaki ewakuacyjne, lampy awaryjne), zapewniające widoczność dróg ewakuacyjnych w przypadku awarii zasilania.

6.9.3.4. Sprzęt do gaszenia pożarów – gaśnice, koc gaśniczy, hydranty

• Rodzaje gaśnic – w szkole muszą znajdować się gaśnice odpowiednie do rodzaju zagrożeń:
  • Gaśnice proszkowe (typ ABC) – przeznaczone do gaszenia pożarów ciał stałych (drewno, papier, tkaniny), cieczy palnych (benzyna, oleje) i gazów palnych. W szkole powinny znajdować się minimum 1 gaśnica proszkowa na każdą kondygnację budynku.
  • Gaśnice śniegowe (typ BC) – przeznaczone do gaszenia pożarów cieczy palnych i gazów palnych oraz urządzeń elektrycznych pod napięciem. W szkole powinny znajdować się minimum 1 gaśnica śniegowa w pobliżu rozdzielni elektrycznej i w pracowniach specjalistycznych.
  • Gaśnice wodne (typ A) – przeznaczone do gaszenia pożarów ciał stałych (drewno, papier, tkaniny). W szkole powinny znajdować się minimum 1 gaśnica wodna w sali gimnastycznej i w bibliotece.
• Lokalizacja gaśnic – gaśnice muszą być rozmieszczone w szkole w sposób zapewniający dostęp w ciągu 30 sekund od momentu wykrycia pożaru. Gaśnice muszą być umieszczone w widocznych, łatwo dostępnych miejscach, oznakowanych symbolem gaśnicy (zgodnie z normą ISO 7010), w pobliżu wyjść ewakuacyjnych, klatek schodowych i miejsc o zwiększonym ryzyku pożarowym (pracownie specjalistyczne, rozdzielnie elektryczne, kotłownie).
• Kontrola gaśnic – gaśnice muszą być kontrolowane co 12 miesięcy przez autoryzowany serwis przeciwpożarowy. Kontrola obejmuje: sprawdzenie stanu obudowy, stanu węża i dyszy, stanu zaworu, poziomu środka gaśniczego, daty ważności legalizacji. Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli gaśnicy (data, osoba kontrolująca, wynik, uwagi).

• Zastosowanie – koc gaśniczy jest przeznaczony do gaszenia niewielkich pożarów (np. zapalenie się odzieży, zapalenie się tłuszczu na patelni w stołówce szkolnej, zapalenie się papieru w koszu na śmieci). Koc gaśniczy jest szczególnie przydatny w przypadku pożarów, w których użycie gaśnicy mogłoby spowodować rozprzestrzenienie się ognia (np. pożar odzieży na osobie).
• Lokalizacja – koce gaśnicze muszą znajdować się w: stołówce szkolnej (minimum 1 koc), pracowniach specjalistycznych (minimum 1 koc w każdej pracowni), gabinecie higienistki (minimum 1 koc), sali gimnastycznej (minimum 1 koc).
• Kontrola – koce gaśnicze muszą być kontrolowane co 6 miesięcy (sprawdzenie stanu tkaniny, brak uszkodzeń mechanicznych, data ważności). Koce gaśnicze są jednorazowe – po użyciu muszą być wymienione na nowe.

• Obowiązek – w budynkach szkolnych o powierzchni powyżej 1000 m² muszą znajdować się hydranty wewnętrzne (typu DN 25 lub DN 52), zgodne z normą PN-EN 671.
• Lokalizacja – hydranty wewnętrzne muszą być rozmieszczone w budynku w sposób zapewniający dostęp do każdego punktu budynku strumieniem wody. Hydranty muszą być umieszczone w widocznych, łatwo dostępnych miejscach, oznakowanych symbolem hydrantu (zgodnie z normą ISO 7010), w pobliżu klatek schodowych i wyjść ewakuacyjnych.
• Kontrola – hydranty wewnętrzne muszą być kontrolowane co 12 miesięcy przez autoryzowany serwis przeciwpożarowy. Kontrola obejmuje: sprawdzenie stanu obudowy, stanu węża i prądownicy, stanu zaworu, ciśnienia wody, drożności hydrantu. Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli hydrantu.

• System sygnalizacji pożaru (SSP) – w budynkach szkolnych o powierzchni powyżej 1000 m² musi znajdować się system sygnalizacji pożaru, obejmujący: czujki dymu, czujki ciepła, ręczne ostrzegacze pożarowe (przyciski alarmowe), centralę sygnalizacji pożaru, syreny alarmowe.
• System oddymiania – w budynkach szkolnych wielokondygnacyjnych zaleca się posiadanie systemu oddymiania klatek schodowych, zapewniającego bezpieczną ewakuację w przypadku pożaru.
• Drzwi przeciwpożarowe – w budynkach szkolnych muszą znajdować się drzwi przeciwpożarowe (klasy EI 30 lub EI 60), oddzielające strefy pożarowe i zapewniające bezpieczną ewakuację.

6.9.3.5. Systemy alarmowe – czujki dymu, przyciski alarmowe, syreny

• Obowiązek – w budynkach szkolnych muszą znajdować się czujki dymu i ciepła, zgodne z normą PN-EN 54, rozmieszczone w sposób zapewniający wykrycie pożaru w ciągu 2 minut od momentu jego powstania.
• Lokalizacja – czujki dymu i ciepła muszą być umieszczone na każdej kondygnacji budynku, w korytarzach, klatkach schodowych, salach lekcyjnych, pracowniach specjalistycznych, stołówce, sali gimnastycznej, bibliotece, rozdzielniach elektrycznych, kotłowniach.
• Kontrola – czujki dymu i ciepła muszą być kontrolowane co 12 miesięcy przez autoryzowany serwis przeciwpożarowy. Kontrola obejmuje: sprawdzenie stanu obudowy, stanu czujnika, stanu baterii (w przypadku czujek autonomicznych), test zadziałania. Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli systemu sygnalizacji pożaru.

• Obowiązek – w budynkach szkolnych muszą znajdować się ręczne ostrzegacze pożarowe (przyciski alarmowe), zgodne z normą PN-EN 54-11, rozmieszczone w sposób zapewniający dostęp w ciągu 30 sekund od momentu wykrycia pożaru.
• Lokalizacja – przyciski alarmowe muszą być umieszczone na każdej kondygnacji budynku, w pobliżu wyjść ewakuacyjnych, klatek schodowych, korytarzy, sal gimnastycznych, stołówek. Przyciski muszą być umieszczone na wysokości 1,2–1,6 m od podłogi, w widocznych, łatwo dostępnych miejscach, oznakowanych symbolem przycisku alarmowego (zgodnie z normą ISO 7010).
• Kontrola – przyciski alarmowe muszą być kontrolowane co 12 miesięcy przez autoryzowany serwis przeciwpożarowy. Kontrola obejmuje: sprawdzenie stanu obudowy, stanu przycisku, test zadziałania. Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli systemu sygnalizacji pożaru.

• Obowiązek – w budynkach szkolnych musi znajdować się system alarmowy (syreny alarmowe, system nagłośnienia), zapewniający przekazanie informacji o zagrożeniu do każdego punktu budynku w ciągu 30 sekund od momentu uruchomienia alarmu.
• Rodzaje sygnałów alarmowych – w szkole muszą być zdefiniowane różne sygnały alarmowe, odróżniające rodzaj zagrożenia:
  • Sygnał pożarowy – ciągły sygnał dźwiękowy (syrena) lub sygnał głosowy „POŻAR – EWAKUACJA".
  • Sygnał zagrożenia terrorystycznego / lockdown – sygnał dźwiękowy (np. trzy krótkie sygnały) lub sygnał głosowy „ZAGROŻENIE – ZAMKNIĘCIE SAL".
  • Sygnał zagrożenia chemicznego / skażenia – sygnał dźwiękowy (np. dwa długie sygnały) lub sygnał głosowy „SKAŻENIE – ZAMKNIĘCIE OKIEN".
  • Sygnał ewakuacji – ciągły sygnał dźwiękowy lub sygnał głosowy „EWAKUACJA – OPUSZCZENIE BUDYNKU".
• Kontrola – system alarmowy musi być kontrolowany co 12 miesięcy przez autoryzowany serwis przeciwpożarowy. Kontrola obejmuje: sprawdzenie stanu syren, stanu głośników, stanu centrali alarmowej, test zadziałania. Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli systemu alarmowego.

6.9.3.6. Komunikacja kryzysowa – radiotelefony, megafony, systemy SMS

• Zastosowanie – radiotelefony są podstawowym narzędziem komunikacji kryzysowej w szkole, umożliwiającym szybką i niezawodną komunikację między członkami zespołu zarządzania kryzysowego (dyrektor, higienistka, nauczyciele, personel techniczny) w sytuacji, gdy tradycyjne środki komunikacji (telefon, interkom) są niedostępne lub przeciążone.
• Wyposażenie – w szkole powinny znajdować się minimum 4 radiotelefony (w zależności od wielkości budynku i liczby personelu), dostępne w gabinecie dyrektora, gabinecie higienistki, na portierni i w sali gimnastycznej.
• Szkolenie – wszyscy członkowie zespołu zarządzania kryzysowego muszą przejść szkolenie z obsługi radiotelefonów, obejmujące: zasady obsługi, procedury komunikacji (kody, hasła, procedury meldowania), zasady utrzymania łączności.
• Kontrola – radiotelefony muszą być kontrolowane co 6 miesięcy (sprawdzenie stanu baterii, stanu anteny, stanu obudowy, test łączności). Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli sprzętu komunikacyjnego.

• Zastosowanie – megafony i systemy nagłośnienia są narzędziami komunikacji kryzysowej, umożliwiającymi przekazanie informacji do dużej grupy osób jednocześnie (np. podczas ewakuacji na boisku, podczas zbiórki ewakuacyjnej).
• Wyposażenie – w szkole powinien znajdować się minimum 1 megafon (przenośny, zasilany bateryjnie), dostępny w gabinecie dyrektora lub na portierni. W dużych szkołach (powyżej 500 uczniów) zaleca się posiadanie systemu nagłośnienia zewnętrznego (głośniki na boisku, na punkcie zbiórki ewakuacyjnej).
• Kontrola – megafony i systemy nagłośnienia muszą być kontrolowane co 6 miesięcy (sprawdzenie stanu baterii, stanu głośników, test nagłośnienia). Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli sprzętu komunikacyjnego.

• Zastosowanie – systemy SMS i powiadomienia elektroniczne są narzędziami komunikacji kryzysowej, umożliwiającymi przekazanie informacji do rodziców i opiekunów uczniów w sytuacji zagrożenia (np. informacja o ewakuacji, o opóźnieniu w odbiorze dzieci, o zagrożeniu terrorystycznym).
• Wyposażenie – szkoła powinna posiadać system powiadomień SMS (np. system e-dziennika z funkcją powiadomień SMS, dedykowany system powiadomień kryzysowych), umożliwiający wysłanie informacji do wszystkich rodziców w ciągu 5 minut od momentu podjęcia decyzji o ewakuacji lub lockdownie.
• Procedura – szkoła musi posiadać procedurę komunikacji kryzysowej, określającą: kto podejmuje decyzję o wysłaniu powiadomienia, treść powiadomienia (wzór), kanał komunikacji (SMS, e-mail, telefon), osobę odpowiedzialną za wysłanie powiadomienia.
• Kontrola – system powiadomień SMS musi być kontrolowany co 6 miesięcy (test wysłania powiadomienia do wszystkich rodziców). Każda kontrola musi być udokumentowana w karcie kontroli systemu komunikacyjnego.

6.9.3.7. Regularne przeglądy i konserwacja – odpowiedzialność, dokumentacja

• Karta kontroli apteczki – data kontroli, osoba kontrolująca, stan wyposażenia, uzupełnienia, uwagi.
• Karta kontroli AED – data kontroli, osoba kontrolująca, stan baterii, stan elektrod, wynik testu autodiagnostycznego, uwagi.
• Karta kontroli sprzętu ewakuacyjnego – data kontroli, osoba kontrolująca, stan sprzętu, uwagi.
• Karta kontroli sprzętu przeciwpożarowego – data kontroli, osoba kontrolująca, wynik kontroli, uwagi.
• Protokół przeglądu technicznego – data przeglądu, osoba wykonująca, zakres przeglądu, wynik, zalecenia, podpis.
• Rejestr wymian – data wymiany, osoba wykonująca, rodzaj wymienionego elementu (bateria, elektrody, koc termiczny), data ważności nowego elementu.

• Dyrektor szkoły – ponosi ostateczną odpowiedzialność za zapewnienie odpowiedniego wyposażenia ratunkowego i za regularne przeglądy i konserwację sprzętu. Dyrektor wyznacza osoby odpowiedzialne za poszczególne elementy wyposażenia i za dokumentację przeglądów.
• Higienistka szkolna – jest odpowiedzialna za kontrole apteczek pierwszej pomocy, za kontrole AED (codzienne i miesięczne), za kontrole sprzętu ewakuacyjnego i komunikacyjnego, za dokumentację przeglądów.
• Wyznaczony pracownik – w dużych szkołach dyrektor może wyznaczyć pracownika (np. konserwatora, pracownika technicznego) odpowiedzialnego za kontrole sprzętu przeciwpożarowego, alarmowego i komunikacyjnego.
• Autoryzowany serwis – przeglądy techniczne AED, gaśnic, hydrantów, czujek dymu, przycisków alarmowych, syren alarmowych muszą być wykonywane przez autoryzowany serwis producenta lub przez firmę posiadającą odpowiednie uprawnienia.