5.5. Edukacja zdrowotna w duchu katolickiej nauki społecznej
Wymagania zaliczenia
3. 5.5.3. Integralny rozwój osoby jako cel edukacji zdrowotnej
Integralny rozwój osoby stanowi cel edukacji zdrowotnej – w pełnym wymiarze, w pełnym zakresie, w pełnym zakresie. Edukacja zdrowotna służy rozwojowi osoby – w wymiarze fizycznym, psychicznym, duchowym, społecznym. Edukacja zdrowotna służy rozwojowi osoby – w wymiarze indywidualnym, wspólnotowym, transcendentnym. Edukacja zdrowotna służy rozwojowi osoby – w wymiarze doczesnym, eschatologicznym, wiecznym.
Integralny rozwój osoby oznacza, że zdrowie jest całością – nie tylko brakiem choroby. Zdrowie jest całością – w wymiarze fizycznym, psychicznym, duchowym, społecznym. Zdrowie jest całością – w wymiarze indywidualnym, wspólnotowym, transcendentnym. Zdrowie jest całością – w wymiarze doczesnym, eschatologicznym, wiecznym.
5.5.3.1. Jedność ciała, duszy i ducha – zdrowie jako całość, nie tylko brak choroby
Definicja jedności ciała, duszy i ducha:
Jedność ciała, duszy i ducha stanowi fundament katolickiej antropologii – i fundament edukacji zdrowotnej. Jedność ciała, duszy i ducha oznacza, że człowiek jest całością – nie tylko ciałem, nie tylko duszą, nie tylko duchem. Człowiek jest całością – w wymiarze fizycznym, psychicznym, duchowym, społecznym.
- Podstawa teologiczna: Jedność ciała, duszy i ducha wynika z faktu stworzenia na obraz i podobieństwo Boże – jako istoty cielesnej, psychicznej, duchowej. Człowiek jest stworzony jako całość – nie jako suma części, nie jako zbiór funkcji, nie jako mechanizm. "Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę" (Rdz 1,27).
- Podstawa filozoficzna: Jedność ciała, duszy i ducha wynika z faktu posiadania rozumu i wolnej woli – jako istoty cielesnej, psychicznej, duchowej. Człowiek jest zdolny do poznania prawdy – i do wyboru dobra. Człowiek jest zdolny do miłości – i do służby. Człowiek jest zdolny do transcendencji – do przekroczenia siebie, do otwarcia na Boga.
- Podstawa prawna: Jedność ciała, duszy i ducha jest chroniona przez prawo – przez Konstytucję RP (art. 30: "Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela"), przez Konwencję o Prawach Dziecka, przez Europejską Konwencję Praw Człowieka.
Zastosowanie w edukacji zdrowotnej:
Zdrowie jako całość:
- Zdrowie jako całość oznacza, że zdrowie jest całością – nie tylko brakiem choroby. Zdrowie jest całością – w wymiarze fizycznym, psychicznym, duchowym, społecznym. Zdrowie jest całością – w wymiarze indywidualnym, wspólnotowym, transcendentnym.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje zdrowie jako całość – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje zdrowie jako całość – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje zdrowie jako całość – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wymiar fizyczny:
- Wymiar fizyczny oznacza, że zdrowie obejmuje ciało – zdrowie fizyczne, zdrowie fizjologiczne, zdrowie fizjologiczne. Wymiar fizyczny jest fundamentem zdrowia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje wymiar fizyczny jako fundament zdrowia – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje wymiar fizyczny jako fundament zdrowia – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje wymiar fizyczny jako fundament zdrowia – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wymiar psychiczny:
- Wymiar psychiczny oznacza, że zdrowie obejmuje psychikę – zdrowie psychiczne, zdrowie emocjonalne, zdrowie psychiczne. Wymiar psychiczny jest fundamentem zdrowia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje wymiar psychiczny jako fundament zdrowia – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje wymiar psychiczny jako fundament zdrowia – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje wymiar psychiczny jako fundament zdrowia – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wymiar duchowy:
- Wymiar duchowy oznacza, że zdrowie obejmuje ducha – zdrowie duchowe, zdrowie moralne, zdrowie duchowe. Wymiar duchowy jest fundamentem zdrowia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje wymiar duchowy jako fundament zdrowia – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje wymiar duchowy jako fundament zdrowia – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje wymiar duchowy jako fundament zdrowia – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wymiar społeczny:
- Wymiar społeczny oznacza, że zdrowie obejmuje relacje – zdrowie relacyjne, zdrowie wspólnotowe, zdrowie społeczne. Wymiar społeczny jest fundamentem zdrowia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje wymiar społeczny jako fundament zdrowia – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje wymiar społeczny jako fundament zdrowia – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje wymiar społeczny jako fundament zdrowia – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Zasady realizacji jedności ciała, duszy i ducha:
- Integralność: Higienistka traktuje zdrowie jako całość – zdrowie fizyczne, zdrowie psychiczne, zdrowie duchowe, zdrowie społeczne. Integralność jest fundamentem jedności ciała, duszy i ducha – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Jedność: Higienistka traktuje zdrowie jako jedność – zdrowie fizyczne, zdrowie psychiczne, zdrowie duchowe, zdrowie społeczne. Jedność jest fundamentem jedności ciała, duszy i ducha – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Całość: Higienistka traktuje zdrowie jako całość – zdrowie fizyczne, zdrowie psychiczne, zdrowie duchowe, zdrowie społeczne. Całość jest fundamentem jedności ciała, duszy i ducha – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
5.5.3.2. Wychowanie do cnót – roztropności, sprawiedliwości, męstwa, umiarkowania
Definicja cnót kardynalnych:
Cnoty kardynalne stanowią fundament katolickiej antropologii – i fundament edukacji zdrowotnej. Cnoty kardynalne oznaczają, że człowiek jest zdolny do roztropności, sprawiedliwości, męstwa, umiarkowania. Cnoty kardynalne są fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Roztropność (prudentia): Roztropność oznacza zdolność do trafnego osądu – do rozpoznawania prawdy, do wyboru dobra, do podejmowania mądrych decyzji. Roztropność jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Sprawiedliwość (iustitia): Sprawiedliwość oznacza zdolność do oddawania każdemu, co mu się należy – do szacunku dla godności, do szacunku dla prawa, do szacunku dla dobra wspólnego. Sprawiedliwość jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Męstwo (fortitudo): Męstwo oznacza zdolność do stawiania czoła trudnościom – do odwagi w obliczu lęku, do wytrwałości w obliczu trudności, do wierności w obliczu pokusy. Męstwo jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Umiarkowanie (temperantia): Umiarkowanie oznacza zdolność do panowania nad popędami – do panowania nad emocjami, do panowania nad pragnieniami, do panowania nad impulsami. Umiarkowanie jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Zastosowanie w edukacji zdrowotnej:
Wychowanie do roztropności:
- Wychowanie do roztropności oznacza, że higienistka kształtuje zdolność do trafnego osądu – do rozpoznawania prawdy, do wyboru dobra, do podejmowania mądrych decyzji. Wychowanie do roztropności jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka kształtuje roztropność – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka kształtuje roztropność – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka kształtuje roztropność – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wychowanie do sprawiedliwości:
- Wychowanie do sprawiedliwości oznacza, że higienistka kształtuje zdolność do oddawania każdemu, co mu się należy – do szacunku dla godności, do szacunku dla prawa, do szacunku dla dobra wspólnego. Wychowanie do sprawiedliwości jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka kształtuje sprawiedliwość – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka kształtuje sprawiedliwość – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka kształtuje sprawiedliwość – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wychowanie do męstwa:
- Wychowanie do męstwa oznacza, że higienistka kształtuje zdolność do stawiania czoła trudnościom – do odwagi w obliczu lęku, do wytrwałości w obliczu trudności, do wierności w obliczu pokusy. Wychowanie do męstwa jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka kształtuje męstwo – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka kształtuje męstwo – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka kształtuje męstwo – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Wychowanie do umiarkowania:
- Wychowanie do umiarkowania oznacza, że higienistka kształtuje zdolność do panowania nad popędami – do panowania nad emocjami, do panowania nad pragnieniami, do panowania nad impulsami. Wychowanie do umiarkowania jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka kształtuje umiarkowanie – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka kształtuje umiarkowanie – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka kształtuje umiarkowanie – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Zasady realizacji wychowania do cnót:
- Roztropność: Higienistka kształtuje roztropność – informuje, konsultuje, współdecyduje. Roztropność jest fundamentem wychowania do cnót – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Sprawiedliwość: Higienistka kształtuje sprawiedliwość – informuje, konsultuje, współdecyduje. Sprawiedliwość jest fundamentem wychowania do cnót – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Męstwo: Higienistka kształtuje męstwo – informuje, konsultuje, współdecyduje. Męstwo jest fundamentem wychowania do cnót – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Umiarkowanie: Higienistka kształtuje umiarkowanie – informuje, konsultuje, współdecyduje. Umiarkowanie jest fundamentem wychowania do cnót – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
5.5.3.3. Kształtowanie charakteru – odporność psychiczna, wolność wewnętrzna
Definicja charakteru:
Charakter stanowi fundament katolickiej antropologii – i fundament edukacji zdrowotnej. Charakter oznacza, że człowiek jest zdolny do odporności psychicznej, do wolności wewnętrznej, do wierności, do wytrwałości. Charakter jest fundamentem osoby – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Odporność psychiczna: Odporność psychiczna oznacza zdolność do stawiania czoła trudnościom – do odwagi w obliczu lęku, do wytrwałości w obliczu trudności, do wierności w obliczu pokusy. Odporność psychiczna jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wolność wewnętrzna: Wolność wewnętrzna oznacza zdolność do wyboru dobra – do wyboru prawdy, do wyboru miłości, do wyboru służby. Wolność wewnętrzna jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wierność: Wierność oznacza zdolność do trwania przy prawdzie – do trwania przy miłości, do trwania przy służbie, do trwania przy dobru. Wierność jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wytrwałość: Wytrwałość oznacza zdolność do trwania w trudnościach – do trwania w lęku, do trwania w trudnościach, do trwania w pokusie. Wytrwałość jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Zastosowanie w edukacji zdrowotnej:
Kształtowanie odporności psychicznej:
- Kształtowanie odporności psychicznej oznacza, że higienistka kształtuje zdolność do stawiania czoła trudnościom – do odwagi w obliczu lęku, do wytrwałości w obliczu trudności, do wierności w obliczu pokusy. Kształtowanie odporności psychicznej jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka kształtuje odporność psychiczną – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka kształtuje odporność psychiczną – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka kształtuje odporność psychiczną – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Kształtowanie wolności wewnętrznej:
- Kształtowanie wolności wewnętrznej oznacza, że higienistka kształtuje zdolność do wyboru dobra – do wyboru prawdy, do wyboru miłości, do wyboru służby. Kształtowanie wolności wewnętrznej jest fundamentem charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka kształtuje wolność wewnętrzną – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka kształtuje wolność wewnętrzną – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka kształtuje wolność wewnętrzną – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Formy realizacji kształtowania charakteru:
- Odporność psychiczna: Higienistka kształtuje odporność psychiczną – informuje, konsultuje, współdecyduje. Odporność psychiczna jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wolność wewnętrzna: Higienistka kształtuje wolność wewnętrzną – informuje, konsultuje, współdecyduje. Wolność wewnętrzna jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wierność: Higienistka kształtuje wierność – informuje, konsultuje, współdecyduje. Wierność jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wytrwałość: Higienistka kształtuje wytrwałość – informuje, konsultuje, współdecyduje. Wytrwałość jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Zasady realizacji kształtowania charakteru:
- Odporność psychiczna: Higienistka kształtuje odporność psychiczną – informuje, konsultuje, współdecyduje. Odporność psychiczna jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wolność wewnętrzna: Higienistka kształtuje wolność wewnętrzną – informuje, konsultuje, współdecyduje. Wolność wewnętrzna jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wierność: Higienistka kształtuje wierność – informuje, konsultuje, współdecyduje. Wierność jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wytrwałość: Higienistka kształtuje wytrwałość – informuje, konsultuje, współdecyduje. Wytrwałość jest fundamentem kształtowania charakteru – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
5.5.3.4. Wymiar transcendentny – zdrowie jako dar Boży, odpowiedzialność przed Stwórcą
Definicja wymiaru transcendentnego:
Wymiar transcendentny stanowi fundament katolickiej antropologii – i fundament edukacji zdrowotnej. Wymiar transcendentny oznacza, że zdrowie jest darem Bożym – nie prawem, nie przywilejem, nie luksusem. Zdrowie jest darem Bożym – nie prawem, nie przywilejem, nie luksusem. Zdrowie jest darem Bożym – nie prawem, nie przywilejem, nie luksusem.
- Podstawa teologiczna: Wymiar transcendentny wynika z faktu stworzenia na obraz i podobieństwo Boże – jako istoty cielesnej, psychicznej, duchowej. Człowiek jest stworzony jako całość – nie jako suma części, nie jako zbiór funkcji, nie jako mechanizm. "Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę" (Rdz 1,27).
- Podstawa filozoficzna: Wymiar transcendentny wynika z faktu posiadania rozumu i wolnej woli – jako istoty cielesnej, psychicznej, duchowej. Człowiek jest zdolny do poznania prawdy – i do wyboru dobra. Człowiek jest zdolny do miłości – i do służby. Człowiek jest zdolny do transcendencji – do przekroczenia siebie, do otwarcia na Boga.
- Podstawa prawna: Wymiar transcendentny jest chroniony przez prawo – przez Konstytucję RP (art. 30: "Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela"), przez Konwencję o Prawach Dziecka, przez Europejską Konwencję Praw Człowieka.
Zastosowanie w edukacji zdrowotnej:
Zdrowie jako dar Boży:
- Zdrowie jako dar Boży oznacza, że zdrowie jest darem Bożym – nie prawem, nie przywilejem, nie luksusem. Zdrowie jest darem Bożym – nie prawem, nie przywilejem, nie luksusem. Zdrowie jest darem Bożym – nie prawem, nie przywilejem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje zdrowie jako dar Boży – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje zdrowie jako dar Boży – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje zdrowie jako dar Boży – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Odpowiedzialność przed Stwórcą:
- Odpowiedzialność przed Stwórcą oznacza, że człowiek jest odpowiedzialny za zdrowie – przed Bogiem, przed sumieniem, przed rodziną. Odpowiedzialność przed Stwórcą jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje odpowiedzialność przed Stwórcą jako fundament wymiaru transcendentnego – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje odpowiedzialność przed Stwórcą jako fundament wymiaru transcendentnego – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje odpowiedzialność przed Stwórcą jako fundament wymiaru transcendentnego – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Formy realizacji wymiaru transcendentnego:
- Zdrowie jako dar Boży: Higienistka traktuje zdrowie jako dar Boży – informuje, konsultuje, współdecyduje. Zdrowie jako dar Boży jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Odpowiedzialność przed Stwórcą: Higienistka traktuje odpowiedzialność przed Stwórcą jako fundament wymiaru transcendentnego – informuje, konsultuje, współdecyduje. Odpowiedzialność przed Stwórcą jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wdzięczność: Higienistka kształtuje postawę wdzięczności – za dar zdrowia, za dar życia, za dar stworzenia. Wdzięczność jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Zasady realizacji wymiaru transcendentnego:
- Zdrowie jako dar Boży: Higienistka traktuje zdrowie jako dar Boży – informuje, konsultuje, współdecyduje. Zdrowie jako dar Boży jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Odpowiedzialność przed Stwórcą: Higienistka traktuje odpowiedzialność przed Stwórcą jako fundament wymiaru transcendentnego – informuje, konsultuje, współdecyduje. Odpowiedzialność przed Stwórcą jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Wdzięczność: Higienistka kształtuje postawę wdzięczności – za dar zdrowia, za dar życia, za dar stworzenia. Wdzięczność jest fundamentem wymiaru transcendentnego – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
5.5.3.5. Otwartość na drugiego człowieka – zdrowie relacyjne, wspólnotowe
Definicja otwartości na drugiego człowieka:
Otwartość na drugiego człowieka stanowi fundament katolickiej antropologii – i fundament edukacji zdrowotnej. Otwartość na drugiego człowieka oznacza, że zdrowie jest relacyjne – nie tylko indywidualne, nie tylko wspólnotowe, nie tylko transcendentne. Zdrowie jest relacyjne – w wymiarze indywidualnym, wspólnotowym, transcendentnym.
- Podstawa teologiczna: Otwartość na drugiego człowieka wynika z faktu stworzenia na obraz i podobieństwo Boże – jako istoty społecznej, stworzonej do wspólnoty. Człowiek jest stworzony do wspólnoty – do bycia z innymi, do służenia innym, do kochania innych. "Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam" (Rdz 2,18).
- Podstawa filozoficzna: Otwartość na drugiego człowieka wynika z faktu posiadania rozumu i wolnej woli – jako istoty społecznej, stworzonej do wspólnoty. Człowiek jest zdolny do poznania prawdy – i do wyboru dobra. Człowiek jest zdolny do miłości – i do służby. Człowiek jest zdolny do transcendencji – do przekroczenia siebie, do otwarcia na Boga.
- Podstawa prawna: Otwartość na drugiego człowieka jest chroniona przez prawo – przez Konstytucję RP (art. 30: "Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela"), przez Konwencję o Prawach Dziecka, przez Europejską Konwencję Praw Człowieka.
Zastosowanie w edukacji zdrowotnej:
Zdrowie relacyjne:
- Zdrowie relacyjne oznacza, że zdrowie jest relacyjne – nie tylko indywidualne, nie tylko wspólnotowe, nie tylko transcendentne. Zdrowie jest relacyjne – w wymiarze indywidualnym, wspólnotowym, transcendentnym.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje zdrowie relacyjne jako fundament otwartości na drugiego człowieka – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje zdrowie relacyjne jako fundament otwartości na drugiego człowieka – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje zdrowie relacyjne jako fundament otwartości na drugiego człowieka – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Zdrowie wspólnotowe:
- Zdrowie wspólnotowe oznacza, że zdrowie jest wspólnotowe – nie tylko indywidualne, nie tylko relacyjne, nie tylko transcendentne. Zdrowie jest wspólnotowe – w wymiarze indywidualnym, relacyjnym, transcendentnym.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje zdrowie wspólnotowe jako fundament otwartości na drugiego człowieka – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje zdrowie wspólnotowe jako fundament otwartości na drugiego człowieka – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje zdrowie wspólnotowe jako fundament otwartości na drugiego człowieka – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Formy realizacji otwartości na drugiego człowieka:
- Zdrowie relacyjne: Higienistka traktuje zdrowie relacyjne jako fundament otwartości na drugiego człowieka – informuje, konsultuje, współdecyduje. Zdrowie relacyjne jest fundamentem otwartości na drugiego człowieka – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zdrowie wspólnotowe: Higienistka traktuje zdrowie wspólnotowe jako fundament otwartości na drugiego człowieka – informuje, konsultuje, współdecyduje. Zdrowie wspólnotowe jest fundamentem otwartości na drugiego człowieka – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Solidarność: Higienistka kształtuje solidarność – z najsłabszymi, z chorymi, z ubogimi, z marginalizowanymi. Solidarność jest fundamentem otwartości na drugiego człowieka – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Zasady realizacji otwartości na drugiego człowieka:
- Zdrowie relacyjne: Higienistka traktuje zdrowie relacyjne jako fundament otwartości na drugiego człowieka – informuje, konsultuje, współdecyduje. Zdrowie relacyjne jest fundamentem otwartości na drugiego człowieka – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Zdrowie wspólnotowe: Higienistka traktuje zdrowie wspólnotowe jako fundament otwartości na drugiego człowieka – informuje, konsultuje, współdecyduje. Zdrowie wspólnotowe jest fundamentem otwartości na drugiego człowieka – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Solidarność: Higienistka kształtuje solidarność – z najsłabszymi, z chorymi, z ubogimi, z marginalizowanymi. Solidarność jest fundamentem otwartości na drugiego człowieka – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
5.5.3.6. Przygotowanie do życia wiecznego – perspektywa eschatologiczna w wychowaniu
Definicja perspektywy eschatologicznej:
Perspektywa eschatologiczna stanowi fundament katolickiej antropologii – i fundament edukacji zdrowotnej. Perspektywa eschatologiczna oznacza, że zdrowie jest przygotowanie do życia wiecznego – nie tylko do życia doczesnego, nie tylko do życia wspólnotowego, nie tylko do życia transcendentnego. Zdrowie jest przygotowanie do życia wiecznego – w wymiarze doczesnym, wspólnotowym, transcendentnym.
- Podstawa teologiczna: Perspektywa eschatologiczna wynika z faktu stworzenia na obraz i podobieństwo Boże – jako istoty cielesnej, psychicznej, duchowej. Człowiek jest stworzony jako całość – nie jako suma części, nie jako zbiór funkcji, nie jako mechanizm. "Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę" (Rdz 1,27).
- Podstawa filozoficzna: Perspektywa eschatologiczna wynika z faktu posiadania rozumu i wolnej woli – jako istoty cielesnej, psychicznej, duchowej. Człowiek jest zdolny do poznania prawdy – i do wyboru dobra. Człowiek jest zdolny do miłości – i do służby. Człowiek jest zdolny do transcendencji – do przekroczenia siebie, do otwarcia na Boga.
- Podstawa prawna: Perspektywa eschatologiczna jest chroniona przez prawo – przez Konstytucję RP (art. 30: "Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela"), przez Konwencję o Prawach Dziecka, przez Europejską Konwencję Praw Człowieka.
Zastosowanie w edukacji zdrowotnej:
Przygotowanie do życia wiecznego:
- Przygotowanie do życia wiecznego oznacza, że zdrowie jest przygotowanie do życia wiecznego – nie tylko do życia doczesnego, nie tylko do życia wspólnotowego, nie tylko do życia transcendentnego. Zdrowie jest przygotowanie do życia wiecznego – w wymiarze doczesnym, wspólnotowym, transcendentnym.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje przygotowanie do życia wiecznego jako fundament perspektywy eschatologicznej – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje przygotowanie do życia wiecznego jako fundament perspektywy eschatologicznej – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje przygotowanie do życia wiecznego jako fundament perspektywy eschatologicznej – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Perspektywa eschatologiczna w wychowaniu:
- Perspektywa eschatologiczna w wychowaniu oznacza, że wychowanie jest przygotowanie do życia wiecznego – nie tylko do życia doczesnego, nie tylko do życia wspólnotowego, nie tylko do życia transcendentnego. Wychowanie jest przygotowanie do życia wiecznego – w wymiarze doczesnym, wspólnotowym, transcendentnym.
- Zastosowanie praktyczne: Higienistka traktuje perspektywę eschatologiczną w wychowaniu jako fundament perspektywy eschatologicznej – informuje, konsultuje, współdecyduje. Higienistka traktuje perspektywę eschatologiczną w wychowaniu jako fundament perspektywy eschatologicznej – działa dla dobra ucznia, nie dla własnej wygody, nie dla własnego interesu. Higienistka traktuje perspektywę eschatologiczną w wychowaniu jako fundament perspektywy eschatologicznej – szanuje godność ucznia, niezależnie od jego zachowania, stanu zdrowia, pochodzenia.
Formy realizacji perspektywy eschatologicznej:
- Przygotowanie do życia wiecznego: Higienistka traktuje przygotowanie do życia wiecznego jako fundament perspektywy eschatologicznej – informuje, konsultuje, współdecyduje. Przygotowanie do życia wiecznego jest fundamentem perspektywy eschatologicznej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Perspektywa eschatologiczna w wychowaniu: Higienistka traktuje perspektywę eschatologiczną w wychowaniu jako fundament perspektywy eschatologicznej – informuje, konsultuje, współdecyduje. Perspektywa eschatologiczna w wychowaniu jest fundamentem perspektywy eschatologicznej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Nadzieja: Higienistka kształtuje nadzieję – na życie wieczne, na zmartwychwstanie, na komunii z Bogiem. Nadzieja jest fundamentem perspektywy eschatologicznej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Zasady realizacji perspektywy eschatologicznej:
- Przygotowanie do życia wiecznego: Higienistka traktuje przygotowanie do życia wiecznego jako fundament perspektywy eschatologicznej – informuje, konsultuje, współdecyduje. Przygotowanie do życia wiecznego jest fundamentem perspektywy eschatologicznej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Perspektywa eschatologiczna w wychowaniu: Higienistka traktuje perspektywę eschatologiczną w wychowaniu jako fundament perspektywy eschatologicznej – informuje, konsultuje, współdecyduje. Perspektywa eschatologiczna w wychowaniu jest fundamentem perspektywy eschatologicznej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
- Nadzieja: Higienistka kształtuje nadzieję – na życie wieczne, na zmartwychwstanie, na komunii z Bogiem. Nadzieja jest fundamentem perspektywy eschatologicznej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
Modlitwa higienistki o realizację integralnego rozwoju osoby:
- "Panie, daj mi mądrość – abym działała w zgodzie z integralnym rozwojem osoby. Daj mi miłość – abym działała z miłością, nie z lękiem. Daj mi sprawiedliwość – abym działała sprawiedliwie, nie z uprzedzeniem. Daj mi solidarność – abym działała solidarnie, nie z obojętnością. Daj mi troskę – abym troszczyła się o najsłabszych, o chorych, o ubogich, o marginalizowanych. Daj mi nadzieję – na życie wieczne, na zmartwychwstanie, na komunii z Bogiem. Maryjo, Matko Kościoła – módl się za mną. Św. Józefie, Opiekunie – strzeż mnie. Św. Janie Pawle II, Patronie Rodzin – ucz mnie troski. Amen."
