5.6. Tworzenie prorodzinnej sieci wsparcia wokół szkoły

1. 5.7.1. Zasady komunikacji kryzysowej

5.7.1.1. Szybkość reakcji – informowanie o zdarzeniu

• Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737 z późn. zm.), art. 68: Określa obowiązki dyrektora szkoły w zakresie bezpieczeństwa uczniów – w tym obowiązek informowania rodziców o zdarzeniach zagrażających bezpieczeństwu uczniów.
• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz.U. z 2020 r. poz. 1604): Określa procedury postępowania w sytuacjach kryzysowych – w tym procedury informowania, procedury interwencji, procedury dokumentacji.
• Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. z 2024 r. poz. 17 z późn. zm.), art. 162: Określa obowiązek udzielenia pomocy – w tym obowiązek informowania służb ratunkowych o zdarzeniach zagrażających życiu lub zdrowiu.

• Higienistka rozpoznaje zdarzenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Rozpoznanie zdarzenia obejmuje: identyfikację zdarzenia, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Formy rozpoznania: Obserwacja, zgłoszenie, alarm, monitoring. Rozpoznanie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka rozpoznaje zdarzenie – w ciągu 5 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka zabezpiecza miejsce – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Zabezpieczenie miejsca obejmuje: ewakuację, izolację, zabezpieczenie, ochronę.
• Formy zabezpieczenia: Ewakuacja uczniów, izolacja poszkodowanych, zabezpieczenie miejsca zdarzenia, ochrona świadków. Zabezpieczenie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka zabezpiecza miejsce – w ciągu 10 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia służby – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie służb obejmuje: pogotowie ratunkowe, policję, straż pożarną, Sanepid.
• Formy powiadomienia: Telefon, e-mail, formularz, aplikacja. Powiadomienie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia służby – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o skali, informację o zagrożeniu, informację o potrzebach.
• Formy powiadomienia: Telefon, e-mail, osobiście, formularz. Powiadomienie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia rodziców – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie rodziców obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o stanie dziecka, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Formy powiadomienia: Telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście. Powiadomienie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia rodziców – w ciągu 30 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Natychmiastowość: Szybka reakcja jest natychmiastowa – w pierwszym możliwym momencie, w pierwszym możliwym kanale. Natychmiastowość jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Kompletność: Szybka reakcja jest kompletna – obejmuje wszystkie istotne informacje, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Kompletność jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Dokumentacja: Szybka reakcja jest udokumentowana – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Szybka reakcja jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem szybkiej reakcji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.1.2. Prawda i transparentność – brak zatajeń, manipulacji, eufemizmów

• Prawda jako fundament: "Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli" (J 8,32). Prawda jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność jako metoda: "Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi" (Mt 5,37). Transparentność jest metodą komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Brak zatajeń jako zasada: "Nie ma nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione" (Łk 8,17). Brak zatajeń jest zasadą komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka informuje prawdziwie – o zdarzeniu, o skali, o zagrożeniu, o potrzebach, o podjętych działaniach, o dalszych krokach. Prawda w informowaniu jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka informuje prawdziwie – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście. Higienistka informuje prawdziwie – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy prawdy: Prawda jest pełna – obejmuje wszystkie istotne informacje. Prawda jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Prawda jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka informuje transparentnie – o zdarzeniu, o skali, o zagrożeniu, o potrzebach, o podjętych działaniach, o dalszych krokach. Transparentność w informowaniu jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka informuje transparentnie – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście. Higienistka informuje transparentnie – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy transparentności: Transparentność jest pełna – obejmuje wszystkie istotne informacje. Transparentność jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Transparentność jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka informuje bez zatajeń – o zdarzeniu, o skali, o zagrożeniu, o potrzebach, o podjętych działaniach, o dalszych krokach. Brak zatajeń w informowaniu jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka informuje bez zatajeń – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście. Higienistka informuje bez zatajeń – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy braku zatajeń: Brak zatajeń jest pełny – obejmuje wszystkie istotne informacje. Brak zatajeń jest jasny – jest zrozumiały, dostępny, weryfikowalny. Brak zatajeń jest szanowny – jest wypowiedziany z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka informuje bez manipulacji – o zdarzeniu, o skali, o zagrożeniu, o potrzebach, o podjętych działaniach, o dalszych krokach. Brak manipulacji w informowaniu jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka informuje bez manipulacji – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście. Higienistka informuje bez manipulacji – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy braku manipulacji: Brak manipulacji jest pełny – obejmuje wszystkie istotne informacje. Brak manipulacji jest jasny – jest zrozumiały, dostępny, weryfikowalny. Brak manipulacji jest szanowny – jest wypowiedziany z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka informuje bez eufemizmów – o zdarzeniu, o skali, o zagrożeniu, o potrzebach, o podjętych działaniach, o dalszych krokach. Brak eufemizmów w informowaniu jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka informuje bez eufemizmów – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście. Higienistka informuje bez eufemizmów – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy braku eufemizmów: Brak eufemizmów jest pełny – obejmuje wszystkie istotne informacje. Brak eufemizmów jest jasny – jest zrozumiały, dostępny, weryfikowalny. Brak eufemizmów jest szanowny – jest wypowiedziany z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Pełność: Prawda i transparentność są pełne – obejmują wszystkie istotne informacje, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Pełność jest fundamentem prawdy i transparentności – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Jasność: Prawda i transparentność są jasne – są zrozumiałe, dostępne, weryfikowalne. Jasność jest fundamentem prawdy i transparentności – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Szacunek: Prawda i transparentność są szanowne – są wypowiedziane z szacunkiem, z troską, z miłością. Szacunek jest fundamentem prawdy i transparentności – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Prawda i transparentność są współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem prawdy i transparentności – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.1.3. Empatia i troska – okazywanie solidarności z poszkodowanymi

• Empatia jako fundament: "Jedni drugich brzemiona noście" (Ga 6,2). Empatia jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Troska jako metoda: "Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili" (Mt 25,40). Troska jest metodą komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Solidarność jako zasada: "Nie możemy być obojętni" (Fratelli Tutti, 67). Solidarność jest zasadą komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka okazuje empatię – w komunikacji z poszkodowanymi, z rodzinami, ze wspólnotą. Empatia w komunikacji jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka okazuje empatię – przez aktywne słuchanie, przez parafrazowanie, przez walidację emocji, przez obecność. Higienistka okazuje empatię – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy empatii: Empatia jest pełna – obejmuje wszystkie istotne emocje, wszystkie istotne potrzeby, wszystkie istotne osoby. Empatia jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Empatia jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka okazuje troskę – w komunikacji z poszkodowanymi, z rodzinami, ze wspólnotą. Troska w komunikacji jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka okazuje troskę – przez oferowanie pomocy, przez towarzyszenie, przez modlitwę, przez sakramenty. Higienistka okazuje troskę – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy troski: Troska jest pełna – obejmuje wszystkie istotne potrzeby, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Troska jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Troska jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka okazuje solidarność – w komunikacji z poszkodowanymi, z rodzinami, ze wspólnotą. Solidarność w komunikacji jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka okazuje solidarność – przez obecność, przez towarzyszenie, przez modlitwę, przez sakramenty, przez pomoc materialną, przez pomoc psychologiczną, przez pomoc duchową. Higienistka okazuje solidarność – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy solidarności: Solidarność jest pełna – obejmuje wszystkie istotne potrzeby, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Solidarność jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Solidarność jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Pełność: Empatia i troska są pełne – obejmują wszystkie istotne emocje, wszystkie istotne potrzeby, wszystkie istotne osoby. Pełność jest fundamentem empatii i troski – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Jasność: Empatia i troska są jasne – są zrozumiałe, dostępne, weryfikowalne. Jasność jest fundamentem empatii i troski – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Szacunek: Empatia i troska są szanowne – są wypowiedziane z szacunkiem, z troską, z miłością. Szacunek jest fundamentem empatii i troski – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Empatia i troska są współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem empatii i troski – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.1.4. Spójność przekazu – jeden rzecznik, jednolite komunikaty

• Higienistka wyznacza jednego rzecznika – który komunikuje w imieniu szkoły, w imieniu dyrekcji, w imieniu wspólnoty. Jeden rzecznik jest fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka wyznacza jednego rzecznika – przez decyzję dyrekcji, przez uchwałę Rady Pedagogicznej, przez porozumienie z Radą Rodziców. Higienistka wyznacza jednego rzecznika – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy jednego rzecznika: Jeden rzecznik jest pełny – obejmuje wszystkie istotne informacje, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Jeden rzecznik jest jasny – jest zrozumiały, dostępny, weryfikowalny. Jeden rzecznik jest szanowny – jest wypowiedziany z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka przygotowuje jednolite komunikaty – które są spójne, jasne, dostępne, weryfikowalne. Jednolite komunikaty są fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka przygotowuje jednolite komunikaty – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście, przez media. Higienistka przygotowuje jednolite komunikaty – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy jednolitych komunikatów: Jednolite komunikaty są pełne – obejmują wszystkie istotne informacje, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Jednolite komunikaty są jasne – są zrozumiałe, dostępne, weryfikowalne. Jednolite komunikaty są szanowne – są wypowiedziane z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka komunikuje spójnie w czasie – w pierwszym możliwym momencie, w pierwszym możliwym kanale, w pierwszym możliwym terminie. Spójność w czasie jest fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka komunikuje spójnie w czasie – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście, przez media. Higienistka komunikuje spójnie w czasie – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy spójności w czasie: Spójność w czasie jest pełna – obejmuje wszystkie istotne informacje, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Spójność w czasie jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Spójność w czasie jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Pełność: Spójność przekazu jest pełna – obejmuje wszystkie istotne informacje, wszystkie istotne działania, wszystkie istotne osoby. Pełność jest fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Jasność: Spójność przekazu jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Jasność jest fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Szacunek: Spójność przekazu jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością. Szacunek jest fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Spójność przekazu jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem spójności przekazu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.1.5. Otwartość na pytania i dialog – unikanie defensywy

• Higienistka jest otwarta na pytania – od poszkodowanych, od rodzin, od wspólnoty, od mediów. Otwartość na pytania jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka jest otwarta na pytania – przez telefon, SMS, e-mail, dziennik elektroniczny, osobiście, przez media. Higienistka jest otwarta na pytania – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy otwartości na pytania: Otwartość na pytania jest pełna – obejmuje wszystkie istotne pytania, wszystkie istotne wątpliwości, wszystkie istotne osoby. Otwartość na pytania jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Otwartość na pytania jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka jest otwarta na dialog – z poszkodowanymi, z rodzinami, ze wspólnotą, z mediami. Otwartość na dialog jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka jest otwarta na dialog – przez spotkania, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka jest otwarta na dialog – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy otwartości na dialog: Otwartość na dialog jest pełna – obejmuje wszystkie istotne tematy, wszystkie istotne pytania, wszystkie istotne osoby. Otwartość na dialog jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Otwartość na dialog jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Higienistka unika defensywy – w komunikacji z poszkodowanymi, z rodzinami, ze wspólnotą, z mediami. Unikanie defensywy jest fundamentem komunikacji kryzysowej – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka unika defensywy – przez aktywne słuchanie, przez parafrazowanie, przez walidację emocji, przez obecność. Higienistka unika defensywy – w terminie określonym przez procedurę.
• Formy unikania defensywy: Unikanie defensywy jest pełne – obejmuje wszystkie istotne emocje, wszystkie istotne potrzeby, wszystkie istotne osoby. Unikanie defensywy jest jasne – jest zrozumiałe, dostępne, weryfikowalne. Unikanie defensywy jest szanowne – jest wypowiedziane z szacunkiem, z troską, z miłością.

• Pełność: Otwartość na pytania i dialog jest pełna – obejmuje wszystkie istotne pytania, wszystkie istotne wątpliwości, wszystkie istotne osoby. Pełność jest fundamentem otwartości na pytania i dialog – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Jasność: Otwartość na pytania i dialog jest jasna – jest zrozumiała, dostępna, weryfikowalna. Jasność jest fundamentem otwartości na pytania i dialog – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Szacunek: Otwartość na pytania i dialog jest szanowna – jest wypowiedziana z szacunkiem, z troską, z miłością. Szacunek jest fundamentem otwartości na pytania i dialog – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Otwartość na pytania i dialog jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem otwartości na pytania i dialog – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.1.6. Działania naprawcze – konkretne kroki zapobiegające powtórzeniu kryzysu

• Higienistka analizuje przyczyny kryzysu – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Analiza przyczyn obejmuje: identyfikację przyczyn, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Formy analizy: Obserwacja, wywiady, ankiety, focus groups, analiza danych. Analiza jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Czas reakcji: Higienistka analizuje przyczyny – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka opracowuje plan naprawczy – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Plan naprawczy obejmuje: cele, działania, odpowiedzialności, terminy, wskaźniki.
• Formy planu: Pisemny, szczegółowy, z datą, z godziną. Plan jest systematyczny – nie pobieżny, nie wybiórczy, nie ogólnikowy.
• Czas reakcji: Higienistka opracowuje plan naprawczy – w ciągu 14 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka wdraża plan naprawczy – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Wdrożenie planu naprawczego obejmuje: realizację działań, monitorowanie postępów, ewaluację skuteczności.
• Formy wdrożenia: Spotkania, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Wdrożenie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka wdraża plan naprawczy – w ciągu 30 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka ewaluuje skuteczność działań naprawczych – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Ewaluacja skuteczności obejmuje: wskaźniki ilościowe, wskaźniki jakościowe, feedback, rekomendacje.
• Formy ewaluacji: Ankiety, wywiady, focus groups, obserwacja, analiza danych. Ewaluacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Czas reakcji: Higienistka ewaluuje skuteczność – w ciągu 90 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Konkretność: Działania naprawcze są konkretne – obejmują konkretne cele, konkretne działania, konkretne odpowiedzialności, konkretne terminy, konkretne wskaźniki. Konkretność jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Systematyczność: Działania naprawcze są systematyczne – są realizowane regularnie, systematycznie, w oparciu o plan. Systematyczność jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Działania naprawcze są współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Działania naprawcze są transparentne – dostępne dla rodziców, dla dyrekcji, dla kuratorium. Transparentność jest fundamentem działań naprawczych – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• "Panie, daj mi mądrość – abym komunikowała w kryzysie w duchu prawdy i miłości. Daj mi odwagę – abym komunikowała z odwagą, nie z lękiem. Daj mi sprawiedliwość – abym komunikowała sprawiedliwie, nie z uprzedzeniem. Daj mi solidarność – abym komunikowała solidarnie, nie z obojętnością. Daj mi troskę – abym troszczyła się o poszkodowanych, o rodziny, o wspólnotę. Maryjo, Matko Kościoła – módl się za mną. Św. Józefie, Opiekunie – strzeż mnie. Św. Franciszku z Asyżu, Patronie Pokoju – ucz mnie troski. Amen."

2. 5.7.2. Scenariusze kryzysowe i procedury komunikacyjne

5.7.2.1. Wypadek śmiertelny ucznia lub pracownika szkoły

• Higienistka zabezpiecza miejsce – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Zabezpieczenie miejsca obejmuje: ewakuację uczniów, izolację miejsca zdarzenia, zabezpieczenie dowodów, ochronę świadków.
• Higienistka powiadamia służby – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie służb obejmuje: pogotowie ratunkowe (999/112), policję (997/112), prokuraturę.
• Czas reakcji: Higienistka zabezpiecza miejsce i powiadamia służby – w ciągu 5 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o ofierze, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia organ prowadzący – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie organu prowadzącego obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o ofierze, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję i organ prowadzący – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia rodzinę – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie, osobiście, w towarzystwie psychologa lub duszpasterza. Powiadomienie rodziny obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o ofierze, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Forma powiadomienia: Osobista – w domu rodzinnym, w szkole, w szpitalu. Powiadomienie jest osobiste – nie telefoniczne, nie e-mailowe, nie SMS-owe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia rodzinę – w ciągu 30 minut od momentu zdarzenia. Czas reakci jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia społeczność szkolną – w pierwszym możliwym momencie, przez dyrekcję, przez jednego rzecznika. Powiadomienie społeczności szkolnej obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o ofierze, informację o podjętych działaniach, informację o wsparciu psychologicznym, informację o modlitwie.
• Forma powiadomienia: Pisemna – e-mail, dziennik elektroniczny, list. Powiadomienie jest pisemne – nie ustne, nie ogólnikowe, nie częściowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia społeczność szkolną – w ciągu 2 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne – dla uczniów, dla nauczycieli, dla rodziców, dla rodziny. Wsparcie psychologiczne obejmuje: konsultacje indywidualne, konsultacje grupowe, warsztaty, grupy wsparcia.
• Higienistka organizuje wsparcie duchowe – dla uczniów, dla nauczycieli, dla rodziców, dla rodziny. Wsparcie duchowe obejmuje: modlitwę, Mszę Świętą, sakramenty, rekolekcje, towarzyszenie.
• Czas reakcji: Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne i duchowe – w ciągu 24 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka dokumentuje zdarzenie – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja obejmuje: opis zdarzenia, opis ofiary, opis okoliczności, opis podjętych działań, opis wsparcia.
• Higienistka ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Ewaluacja obejmuje: analizę przyczyn, analizę skuteczności, analizę potrzeb, rekomendacje.
• Czas reakcji: Higienistka dokumentuje zdarzenie i ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.2.2. Zatrucie pokarmowe w stołówce szkolnej

• Higienistka rozpoznaje zdarzenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Rozpoznanie zdarzenia obejmuje: identyfikację objawów, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Higienistka zabezpiecza miejsce – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Zabezpieczenie miejsca obejmuje: izolację poszkodowanych, zabezpieczenie próbek żywności, zabezpieczenie dokumentacji, ochronę świadków.
• Czas reakcji: Higienistka rozpoznaje zdarzenie i zabezpiecza miejsce – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia służby – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie służb obejmuje: pogotowie ratunkowe (999/112), Sanepid, policję.
• Forma powiadomienia: Telefon, e-mail, formularz. Powiadomienie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia służby – w ciągu 30 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o poszkodowanych, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia rodziców – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie rodziców obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o stanie dziecka, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję i rodziców – w ciągu 1 godziny od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka organizuje wsparcie medyczne – dla poszkodowanych, dla rodzin. Wsparcie medyczne obejmuje: konsultacje lekarskie, hospitalizację, leczenie, rehabilitację.
• Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne – dla poszkodowanych, dla rodzin, dla społeczności szkolnej. Wsparcie psychologiczne obejmuje: konsultacje indywidualne, konsultacje grupowe, warsztaty, grupy wsparcia.
• Czas reakcji: Higienistka organizuje wsparcie medyczne i psychologiczne – w ciągu 2 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka dokumentuje zdarzenie – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja obejmuje: opis zdarzenia, opis poszkodowanych, opis okoliczności, opis podjętych działań, opis wsparcia.
• Higienistka ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Ewaluacja obejmuje: analizę przyczyn, analizę skuteczności, analizę potrzeb, rekomendacje.
• Czas reakcji: Higienistka dokumentuje zdarzenie i ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.2.3. Epidemia choroby zakaźnej w szkole

• Higienistka rozpoznaje zdarzenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Rozpoznanie zdarzenia obejmuje: identyfikację objawów, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Higienistka izoluje poszkodowanych – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Izolacja poszkodowanych obejmuje: odseparowanie od społeczności szkolnej, zabezpieczenie miejsca, ochronę świadków.
• Czas reakcji: Higienistka rozpoznaje zdarzenie i izoluje poszkodowanych – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia Sanepid – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie Sanepidu obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o poszkodowanych, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia służby – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie służb obejmuje: pogotowie ratunkowe (999/112), policję.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia Sanepid i służby – w ciągu 30 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o poszkodowanych, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia rodziców – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie rodziców obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o stanie dziecka, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję i rodziców – w ciągu 1 godziny od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka wdraża procedury sanitarne – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Wdrożenie procedur sanitarnych obejmuje: dezynfekcję, kwarantannę, monitorowanie, szczepienia.
• Formy wdrożenia: Pisemne, szczegółowe, z datą, z godziną. Wdrożenie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka wdraża procedury sanitarne – w ciągu 2 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka dokumentuje zdarzenie – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja obejmuje: opis zdarzenia, opis poszkodowanych, opis okoliczności, opis podjętych działań, opis wsparcia.
• Higienistka ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Ewaluacja obejmuje: analizę przyczyn, analizę skuteczności, analizę potrzeb, rekomendacje.
• Czas reakcji: Higienistka dokumentuje zdarzenie i ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.2.4. Akt przemocy, hejtu, cyberprzemocy z udziałem uczniów

• Higienistka rozpoznaje zdarzenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Rozpoznanie zdarzenia obejmuje: identyfikację zdarzenia, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Higienistka zabezpiecza miejsce – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Zabezpieczenie miejsca obejmuje: izolację poszkodowanych, zabezpieczenie dowodów, ochronę świadków.
• Czas reakcji: Higienistka rozpoznaje zdarzenie i zabezpiecza miejsce – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o poszkodowanych, informację o sprawcach, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia rodziców – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie rodziców obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o stanie dziecka, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję i rodziców – w ciągu 1 godziny od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia służby – w razie potrzeby, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie służb obejmuje: policję, prokuraturę, sąd rodzinny.
• Forma powiadomienia: Telefon, e-mail, formularz. Powiadomienie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia służby – w ciągu 2 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne – dla poszkodowanych, dla sprawców, dla rodzin, dla społeczności szkolnej. Wsparcie psychologiczne obejmuje: konsultacje indywidualne, konsultacje grupowe, warsztaty, grupy wsparcia.
• Higienistka organizuje wsparcie duchowe – dla poszkodowanych, dla sprawców, dla rodzin, dla społeczności szkolnej. Wsparcie duchowe obejmuje: modlitwę, Mszę Świętą, sakramenty, rekolekcje, towarzyszenie.
• Czas reakcji: Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne i duchowe – w ciągu 24 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka dokumentuje zdarzenie – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja obejmuje: opis zdarzenia, opis poszkodowanych, opis sprawców, opis okoliczności, opis podjętych działań, opis wsparcia.
• Higienistka ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Ewaluacja obejmuje: analizę przyczyn, analizę skuteczności, analizę potrzeb, rekomendacje.
• Czas reakcji: Higienistka dokumentuje zdarzenie i ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.2.5. Podejrzenie wykorzystania seksualnego przez pracownika szkoły

• Higienistka rozpoznaje zdarzenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Rozpoznanie zdarzenia obejmuje: identyfikację zdarzenia, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Higienistka zabezpiecza miejsce – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Zabezpieczenie miejsca obejmuje: izolację poszkodowanego, zabezpieczenie dowodów, ochronę świadków.
• Czas reakcji: Higienistka rozpoznaje zdarzenie i zabezpiecza miejsce – w ciągu 15 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia służby – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie służb obejmuje: policję, prokuraturę, sąd rodzinny.
• Forma powiadomienia: Telefon, e-mail, formularz. Powiadomienie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia służby – w ciągu 30 minut od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o poszkodowanym, informację o sprawcy, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia organ prowadzący – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie organu prowadzącego obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o poszkodowanym, informację o sprawcy, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję i organ prowadzący – w ciągu 1 godziny od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia rodziców – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie, osobiście, w towarzystwie psychologa lub duszpasterza. Powiadomienie rodziców obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o stanie dziecka, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Forma powiadomienia: Osobista – w domu rodzinnym, w szkole, w szpitalu. Powiadomienie jest osobiste – nie telefoniczne, nie e-mailowe, nie SMS-owe.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia rodziców – w ciągu 2 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne – dla poszkodowanego, dla rodziny, dla społeczności szkolnej. Wsparcie psychologiczne obejmuje: konsultacje indywidualne, konsultacje grupowe, warsztaty, grupy wsparcia.
• Higienistka organizuje wsparcie duchowe – dla poszkodowanego, dla rodziny, dla społeczności szkolnej. Wsparcie duchowe obejmuje: modlitwę, Mszę Świętą, sakramenty, rekolekcje, towarzyszenie.
• Czas reakcji: Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne i duchowe – w ciągu 24 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka dokumentuje zdarzenie – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja obejmuje: opis zdarzenia, opis poszkodowanego, opis sprawcy, opis okoliczności, opis podjętych działań, opis wsparcia.
• Higienistka ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Ewaluacja obejmuje: analizę przyczyn, analizę skuteczności, analizę potrzeb, rekomendacje.
• Czas reakcji: Higienistka dokumentuje zdarzenie i ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.7.2.6. Skandal medialny dotyczący szkoły – reakcja, współpraca z mediami

• Higienistka rozpoznaje zdarzenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Rozpoznanie zdarzenia obejmuje: identyfikację publikacji, ocenę skali, ocenę zagrożenia, ocenę potrzeb.
• Higienistka analizuje publikację – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Analiza publikacji obejmuje: identyfikację autora, identyfikację źródła, identyfikację treści, identyfikację kontekstu.
• Czas reakcji: Higienistka rozpoznaje zdarzenie i analizuje publikację – w ciągu 1 godziny od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka powiadamia dyrekcję – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie dyrekcji obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o publikacji, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Higienistka powiadamia organ prowadzący – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Powiadomienie organu prowadzącego obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o publikacji, informację o okolicznościach, informację o podjętych działaniach.
• Czas reakcji: Higienistka powiadamia dyrekcję i organ prowadzący – w ciągu 2 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka przygotowuje oświadczenie – natychmiast, w pierwszym możliwym momencie. Oświadczenie obejmuje: informację o zdarzeniu, informację o stanowisku szkoły, informację o podjętych działaniach, informację o dalszych krokach.
• Forma oświadczenia: Pisemna – e-mail, list, komunikat prasowy. Oświadczenie jest pisemne – nie ustne, nie ogólnikowe, nie częściowe.
• Czas reakcji: Higienistka przygotowuje oświadczenie – w ciągu 4 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka współpracuje z mediami – przez jednego rzecznika, w pierwszym możliwym momencie. Współpraca z mediami obejmuje: udzielanie informacji, udzielanie wywiadów, udzielanie komentarzy.
• Forma współpracy: Pisemna, ustna, osobista. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Czas reakcji: Higienistka współpracuje z mediami – w ciągu 24 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne – dla uczniów, dla nauczycieli, dla rodziców, dla społeczności szkolnej. Wsparcie psychologiczne obejmuje: konsultacje indywidualne, konsultacje grupowe, warsztaty, grupy wsparcia.
• Higienistka organizuje wsparcie duchowe – dla uczniów, dla nauczycieli, dla rodziców, dla społeczności szkolnej. Wsparcie duchowe obejmuje: modlitwę, Mszę Świętą, sakramenty, rekolekcje, towarzyszenie.
• Czas reakcji: Higienistka organizuje wsparcie psychologiczne i duchowe – w ciągu 24 godzin od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka dokumentuje zdarzenie – na piśmie, szczegółowo, z datą, z godziną. Dokumentacja obejmuje: opis zdarzenia, opis publikacji, opis okoliczności, opis podjętych działań, opis wsparcia.
• Higienistka ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Ewaluacja obejmuje: analizę przyczyn, analizę skuteczności, analizę potrzeb, rekomendacje.
• Czas reakcji: Higienistka dokumentuje zdarzenie i ewaluuje procedurę – w ciągu 7 dni od momentu zdarzenia. Czas reakcji jest fundamentem procedury – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• "Panie, daj mi mądrość – abym reagowała w kryzysie w duchu prawdy i miłości. Daj mi odwagę – abym reagowała z odwagą, nie z lękiem. Daj mi sprawiedliwość – abym reagowała sprawiedliwie, nie z uprzedzeniem. Daj mi solidarność – abym reagowała solidarnie, nie z obojętnością. Daj mi troskę – abym troszczyła się o poszkodowanych, o rodziny, o wspólnotę. Maryjo, Matko Kościoła – módl się za mną. Św. Józefie, Opiekunie – strzeż mnie. Św. Franciszku z Asyżu, Patronie Pokoju – ucz mnie troski. Amen."

3. 5.6.3. Rola parafii w tworzeniu sieci wsparcia

5.6.3.1. Współpraca szkoły z parafią w wychowaniu zdrowotnym dzieci

• Parafia jako Kościół Domowy: Parafia jest wspólnotą rodzin – które tworzą Kościół Domowy, pierwszą szkołę wiary, cnót, miłości. Parafia jest wspólnotą – w pełnym wymiarze, w pełnym zakresie, w pełnym zakresie.
• Parafia jako pierwsza szkoła: Parafia jest pierwszą szkołą – wiary, cnót, miłości, służby. Parafia jest pierwszą szkołą – w pełnym wymiarze, w pełnym zakresie, w pełnym zakresie.
• Parafia jako wspólnota służby: Parafia jest wspólnotą służby – dla najsłabszych, dla chorych, dla ubogich, dla marginalizowanych. Parafia jest wspólnotą służby – w pełnym wymiarze, w pełnym zakresie, w pełnym zakresie.

• Higienistka współtworzy programy wychowawcze – z parafią, z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami. Programy wychowawcze obejmują: wychowanie zdrowotne, wychowanie moralne, wychowanie duchowe, wychowanie społeczne.
• Tryb współtworzenia: Higienistka współtworzy programy wychowawcze – przez spotkania, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Współtworzenie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Częstotliwość: Higienistka współtworzy programy wychowawcze – co najmniej raz w roku, w terminie określonym przez Radę Pedagogiczną i Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka współorganizuje inicjatywy zdrowotne – z parafią, z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami. Inicjatywy zdrowotne obejmują: dni zdrowia, festyny, akcje profilaktyczne, konkursy, warsztaty.
• Tryb współorganizowania: Higienistka współorganizuje inicjatywy zdrowotne – przez komitety organizacyjne, zespoły robocze, wolontariat. Współorganizowanie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Częstotliwość: Higienistka współorganizuje inicjatywy zdrowotne – co najmniej raz na kwartał, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka współfinansuje działania profilaktyczne – z parafią, z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami. Działania profilaktyczne obejmują: programy zdrowotne, inicjatywy zdrowotne, wyposażenie gabinetu, materiały dydaktyczne.
• Tryb współfinansowania: Higienistka współfinansuje działania profilaktyczne – przez składki rodziców, dotacje, zbiórki, sponsoring. Współfinansowanie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Częstotliwość: Higienistka współfinansuje działania profilaktyczne – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka współtowarzyszy rodzinom – z parafią, z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami. Towarzyszenie rodzinom obejmuje: wsparcie materialne, wsparcie psychologiczne, wsparcie duchowe, wsparcie organizacyjne.
• Tryb współtowarzyszenia: Higienistka współtowarzyszy rodzinom – przez spotkania, konsultacje, wizyty domowe, modlitwę. Współtowarzyszenie jest systematyczne – nie pobieżne, nie wybiórcze, nie ogólnikowe.
• Częstotliwość: Higienistka współtowarzyszy rodzinom – w razie potrzeby, w terminie określonym przez rodzinę. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Szacunek: Higienistka szanuje parafię – jej kompetencje, jej decyzje, jej wartości. Szacunek jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Higienistka jest transparentna – w informowaniu o współpracy, w konsultowaniu treści, w współdecydowaniu. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Partnerstwo: Higienistka traktuje parafię jako partnera – nie jako klienta, nie jako petenta, nie jako odbiorcę. Partnerstwo jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Higienistka i parafia są współodpowiedzialni – za zdrowie uczniów, za edukację zdrowotną, za podejmowanie decyzji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.3.2. Katecheza jako integralna część edukacji zdrowotnej

• Katecheza obejmuje wymiar fizyczny – zdrowie ciała, higienę, żywienie, ruch, sen. Wymiar fizyczny jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru fizycznego, przez prelekcje, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru fizycznego, w terminie określonym przez katechetę.

• Katecheza obejmuje wymiar psychiczny – zdrowie psychiczne, emocje, relacje, odporność psychiczną. Wymiar psychiczny jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru psychicznego, przez prelekcje, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru psychicznego, w terminie określonym przez katechetę.

• Katecheza obejmuje wymiar duchowy – zdrowie duchowe, modlitwę, sakramenty, wiarę, nadzieję, miłość. Wymiar duchowy jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru duchowego, przez prelekcje, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru duchowego, w terminie określonym przez katechetę.

• Katecheza obejmuje wymiar społeczny – zdrowie relacyjne, wspólnotę, solidarność, służbę. Wymiar społeczny jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru społecznego, przez prelekcje, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy katechezę – w zakresie wymiaru społecznego, w terminie określonym przez katechetę.

• Katecheza szkolna oznacza katechezę – prowadzoną w szkole, w terminie określonym przez plan lekcji. Katecheza szkolna obejmuje: lekcje religii, spotkania formacyjne, rekolekcje, pielgrzymki.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje katechezę szkolną – z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami, w terminie określonym przez plan lekcji. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Katecheza szkolna odbywa się zgodnie z planem lekcji – w terminie określonym przez plan lekcji. Częstotliwość jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Katecheza parafialna oznacza katechezę – prowadzoną w parafii, w terminie określonym przez parafię. Katecheza parafialna obejmuje: przygotowanie do sakramentów, spotkania formacyjne, rekolekcje, pielgrzymki.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje katechezę parafialną – z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami, w terminie określonym przez parafię. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Katecheza parafialna odbywa się zgodnie z planem parafii – w terminie określonym przez parafię. Częstotliwość jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Katecheza rodzinna oznacza katechezę – prowadzoną w rodzinie, w terminie określonym przez rodzinę. Katecheza rodzinna obejmuje: modlitwę rodzinną, czytanie Pisma Świętego, rozmowy o wierze, świadectwo życia.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje katechezę rodzinną – z rodzicami, z katechetami, z duszpasterzami, w terminie określonym przez rodzinę. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Katecheza rodzinna odbywa się zgodnie z planem rodziny – w terminie określonym przez rodzinę. Częstotliwość jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Integralność: Katecheza jest integralna – obejmuje wymiar fizyczny, psychiczny, duchowy, społeczny. Integralność jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Formacja: Katecheza jest formacją – nie tylko przekazywaniem wiedzy, ale formowaniem życia. Formacja jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współpraca: Katecheza jest współpracą – z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami, z higienistką. Współpraca jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Katecheza jest współodpowiedzialnością – z katechetami, z duszpasterzami, z rodzicami, z higienistką. Współodpowiedzialność jest fundamentem katechezy – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.3.3. Duszpasterstwo rodzin, poradnie rodzinne, grupy wsparcia przy parafii

• Spotkania formacyjne: Duszpasterstwo rodzin obejmuje spotkania formacyjne – dla małżeństw, dla rodziców, dla dzieci, dla młodzieży. Spotkania formacyjne są fundamentem duszpasterstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Rekolekcje: Duszpasterstwo rodzin obejmuje rekolekcje – dla małżeństw, dla rodziców, dla dzieci, dla młodzieży. Rekolekcje są fundamentem duszpasterstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Pielgrzymki: Duszpasterstwo rodzin obejmuje pielgrzymki – dla małżeństw, dla rodziców, dla dzieci, dla młodzieży. Pielgrzymki są fundamentem duszpasterstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Modlitwa: Duszpasterstwo rodzin obejmuje modlitwę – za małżeństwa, za rodziców, za dzieci, za młodzież. Modlitwa jest fundamentem duszpasterstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Poradnictwo małżeńskie: Poradnie rodzinne obejmują poradnictwo małżeńskie – dla małżeństw w trudnościach, w kryzysach, w procesie zmiany. Poradnictwo małżeńskie jest fundamentem poradni – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Poradnictwo rodzinne: Poradnie rodzinne obejmują poradnictwo rodzinne – dla rodzin w trudnościach, w kryzysach, w procesie zmiany. Poradnictwo rodzinne jest fundamentem poradni – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Poradnictwo wychowawcze: Poradnie rodzinne obejmują poradnictwo wychowawcze – dla rodziców w trudnościach wychowawczych, w kryzysach, w procesie zmiany. Poradnictwo wychowawcze jest fundamentem poradni – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Poradnictwo duchowe: Poradnie rodzinne obejmują poradnictwo duchowe – dla rodzin w trudnościach duchowych, w kryzysach, w procesie zmiany. Poradnictwo duchowe jest fundamentem poradni – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Grupy małżeńskie: Grupy wsparcia przy parafii obejmują grupy małżeńskie – w których małżeństwa spotykają się, dzielą się trudnościami, szukają rozwiązań, wspierają się nawzajem. Grupy małżeńskie są fundamentem grup wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Grupy rodziców: Grupy wsparcia przy parafii obejmują grupy rodziców – w których rodzice spotykają się, dzielą się trudnościami, szukają rozwiązań, wspierają się nawzajem. Grupy rodziców są fundamentem grup wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Grupy młodzieżowe: Grupy wsparcia przy parafii obejmują grupy młodzieżowe – w których młodzież spotyka się, dzieli się trudnościami, szuka rozwiązań, wspiera się nawzajem. Grupy młodzieżowe są fundamentem grup wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Grupy modlitewne: Grupy wsparcia przy parafii obejmują grupy modlitewne – w których rodziny modlą się razem, dzielą się trudnościami, szukają rozwiązań, wspierają się nawzajem. Grupy modlitewne są fundamentem grup wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Dobrowolność: Duszpasterstwo rodzin, poradnie rodzinne, grupy wsparcia są dobrowolne – w zakresie uczestnictwa, w zakresie częstotliwości, w zakresie formy. Dobrowolność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Poufność: Duszpasterstwo rodzin, poradnie rodzinne, grupy wsparcia są poufne – w zakresie treści spotkań, w zakresie danych uczestników, w zakresie trudności. Poufność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Szacunek: Duszpasterstwo rodzin, poradnie rodzinne, grupy wsparcia są szanowne – w zakresie opinii uczestników, w zakresie decyzji uczestników, w zakresie wartości uczestników. Szacunek jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Duszpasterstwo rodzin, poradnie rodzinne, grupy wsparcia są współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.3.4. Wspólne inicjatywy: dni zdrowia, rekolekcje, pielgrzymki, festyny

• Dni zdrowia oznaczają inicjatywy – organizowane przez higienistkę, parafię, katechetów, duszpasterzy, rodziców. Dni zdrowia obejmują: prelekcje, warsztaty, pokazy, degustacje, konkursy.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje dni zdrowia – z parafią, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Dni zdrowia odbywają się co najmniej raz w roku – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Rekolekcje oznaczają inicjatywy – organizowane przez higienistkę, parafię, katechetów, duszpasterzy, rodziców. Rekolekcje obejmują: prelekcje, warsztaty, dyskusje, konsultacje, modlitwę, sakramenty.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje rekolekcje – z parafią, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Rekolekcje odbywają się co najmniej raz w roku – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Pielgrzymki oznaczają inicjatywy – organizowane przez higienistkę, parafię, katechetów, duszpasterzy, rodziców. Pielgrzymki obejmują: modlitwę, sakramenty, prelekcje, warsztaty, dyskusje, konsultacje.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje pielgrzymki – z parafią, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Pielgrzymki odbywają się co najmniej raz w roku – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Festyny oznaczają inicjatywy – organizowane przez higienistkę, parafię, katechetów, duszpasterzy, rodziców. Festyny obejmują: gry, zabawy, warsztaty, degustacje, koncerty, zbiórki.
• Tryb organizacji: Higienistka współorganizuje festyny – z parafią, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Festyny odbywają się co najmniej raz w roku – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Współodpowiedzialność: Wspólne inicjatywy są współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Wspólne inicjatywy są transparentne – dostępne dla rodziców, dla dyrekcji, dla kuratorium. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Wdzięczność: Wspólne inicjatywy są wdzięczne – w zakresie podziękowań, w zakresie uznania, w zakresie docenienia. Wdzięczność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.3.5. Wsparcie materialne i duchowe dla rodzin w potrzebie

• Pomoc żywnościowa: Wsparcie materialne obejmuje pomoc żywnościową – dla rodzin w potrzebie, dla rodzin ubogich, dla rodzin w kryzysie. Pomoc żywnościowa jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Pomoc odzieżowa: Wsparcie materialne obejmuje pomoc odzieżową – dla rodzin w potrzebie, dla rodzin ubogich, dla rodzin w kryzysie. Pomoc odzieżowa jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Pomoc finansowa: Wsparcie materialne obejmuje pomoc finansową – dla rodzin w potrzebie, dla rodzin ubogich, dla rodzin w kryzysie. Pomoc finansowa jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Pomoc rzeczowa: Wsparcie materialne obejmuje pomoc rzeczową – dla rodzin w potrzebie, dla rodzin ubogich, dla rodzin w kryzysie. Pomoc rzeczowa jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka współorganizuje wsparcie materialne – z parafią, z Caritas, z organizacjami prorodzinnymi, z ośrodkami pomocy społecznej, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Wsparcie materialne odbywa się w razie potrzeby – w terminie określonym przez rodzinę. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Modlitwa: Wsparcie duchowe obejmuje modlitwę – za rodziny w potrzebie, za rodziny ubogie, za rodziny w kryzysie. Modlitwa jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Sakramenty: Wsparcie duchowe obejmuje sakramenty – dla rodzin w potrzebie, dla rodzin ubogich, dla rodzin w kryzysie. Sakramenty są fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Towarzyszenie: Wsparcie duchowe obejmuje towarzyszenie – rodzinom w potrzebie, rodzinom ubogim, rodzinom w kryzysie. Towarzyszenie jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Kierownictwo duchowe: Wsparcie duchowe obejmuje kierownictwo duchowe – dla rodzin w potrzebie, dla rodzin ubogich, dla rodzin w kryzysie. Kierownictwo duchowe jest fundamentem wsparcia – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Higienistka współorganizuje wsparcie duchowe – z parafią, z duszpasterzami, z katechetami, z rodzicami, w terminie określonym przez Radę Duszpasterską. Organizacja jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Częstotliwość: Wsparcie duchowe odbywa się w razie potrzeby – w terminie określonym przez rodzinę. Częstotliwość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Dobrowolność: Wsparcie materialne i duchowe jest dobrowolne – w zakresie uczestnictwa, w zakresie częstotliwości, w zakresie formy. Dobrowolność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Poufność: Wsparcie materialne i duchowe jest poufne – w zakresie treści spotkań, w zakresie danych uczestników, w zakresie trudności. Poufność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Szacunek: Wsparcie materialne i duchowe jest szanowne – w zakresie opinii uczestników, w zakresie decyzji uczestników, w zakresie wartości uczestników. Szacunek jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Wsparcie materialne i duchowe jest współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.3.6. Rola księdza proboszcza jako autorytetu moralnego w społeczności lokalnej

• Ksiądz proboszcz jest autorytetem duchowym – w społeczności lokalnej, w parafii, w rodzinach. Autorytet duchowy jest fundamentem autorytetu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy autorytet duchowy – z księdzem proboszczem, przez spotkania, konsultacje, modlitwę, sakramenty. Higienistka współtworzy autorytet duchowy – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Ksiądz proboszcz jest autorytetem moralnym – w społeczności lokalnej, w parafii, w rodzinach. Autorytet moralny jest fundamentem autorytetu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy autorytet moralny – z księdzem proboszczem, przez spotkania, konsultacje, dyskusje, warsztaty. Higienistka współtworzy autorytet moralny – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Ksiądz proboszcz jest autorytetem społecznym – w społeczności lokalnej, w parafii, w rodzinach. Autorytet społeczny jest fundamentem autorytetu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy autorytet społeczny – z księdzem proboszczem, przez spotkania, konsultacje, dyskusje, warsztaty. Higienistka współtworzy autorytet społeczny – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Ksiądz proboszcz jest autorytetem kulturowym – w społeczności lokalnej, w parafii, w rodzinach. Autorytet kulturowy jest fundamentem autorytetu – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy autorytet kulturowy – z księdzem proboszczem, przez spotkania, konsultacje, dyskusje, warsztaty. Higienistka współtworzy autorytet kulturowy – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Szacunek: Higienistka szanuje księdza proboszcza – jego kompetencje, jego decyzje, jego wartości. Szacunek jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Higienistka jest transparentna – w informowaniu o współpracy, w konsultowaniu treści, w współdecydowaniu. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Partnerstwo: Higienistka traktuje księdza proboszcza jako partnera – nie jako klienta, nie jako petenta, nie jako odbiorcę. Partnerstwo jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Higienistka i ksiądz proboszcz są współodpowiedzialni – za zdrowie uczniów, za edukację zdrowotną, za podejmowanie decyzji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• "Panie, daj mi mądrość – abym współpracowała z parafią w duchu partnerstwa. Daj mi miłość – abym współpracowała z miłością, nie z lękiem. Daj mi sprawiedliwość – abym współpracowała sprawiedliwie, nie z uprzedzeniem. Daj mi solidarność – abym współpracowała solidarnie, nie z obojętnością. Daj mi troskę – abym troszczyła się o najsłabszych, o chorych, o ubogich, o marginalizowanych. Maryjo, Matko Kościoła – módl się za mną. Św. Józefie, Opiekunie – strzeż mnie. Św. Janie Bosko, Patronie Wychowawców – ucz mnie troski. Amen."

4. 5.6.4. Lokalne inicjatywy prorodzinne i zdrowotne

5.6.4.1. Współpraca z lokalnymi producentami żywności – zdrowe posiłki w szkole

• Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2023 r. poz. 1448 z późn. zm.): Określa wymagania dotyczące bezpieczeństwa żywności w placówkach oświatowych – w tym wymagania dotyczące pochodzenia żywności, warunków przechowywania, warunków przygotowywania.
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wymagań, jakie muszą spełniać środki spożywcze stosowane w ramach żywienia zbiorowego dzieci i młodzieży (Dz.U. z 2016 r. poz. 1256): Określa wymagania dotyczące składu posiłków, wartości odżywczej, ograniczeń dotyczących cukru, soli, tłuszczów trans.
• Wytyczne Instytutu Żywności i Żywienia: Określają zalecenia dotyczące żywienia dzieci i młodzieży – w tym zalecenia dotyczące ilości posiłków, składu posiłków, wartości odżywczej.

• Lokalni producenci żywności oznaczają gospodarstwa rolne – które produkują żywność w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Lokalni producenci żywności obejmują: gospodarstwa warzywne, gospodarstwa owocowe, gospodarstwa mleczne, gospodarstwa mięsne, gospodarstwa zbożowe.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnymi producentami żywności – w zakresie dostaw żywności do stołówki szkolnej, w zakresie organizacji warsztatów kulinarnych, w zakresie organizacji wizyt studyjnych, w zakresie organizacji dni zdrowia.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnymi producentami żywności – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z lokalnymi producentami żywności zapewnia: świeżość produktów, sezonowość produktów, wsparcie lokalnej gospodarki, edukację przyrodniczą, edukację zdrowotną.

• Lokalni producenci żywności oznaczają piekarnie i cukiernie – które produkują żywność w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Lokalni producenci żywności obejmują: piekarnie, cukiernie, wytwórnie makaronów, wytwórnie przetworów.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnymi piekarniami i cukierniami – w zakresie dostaw pieczywa do stołówki szkolnej, w zakresie organizacji warsztatów kulinarnych, w zakresie organizacji dni zdrowia.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnymi piekarniami i cukierniami – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z lokalnymi piekarniami i cukierniami zapewnia: świeżość produktów, jakość produktów, wsparcie lokalnej gospodarki, edukację kulinarną, edukację zdrowotną.

• Lokalni producenci żywności oznaczają dostawców – którzy dostarczają żywność do stołówki szkolnej, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Lokalni producenci żywności obejmują: dostawców warzyw, dostawców owoców, dostawców mięsa, dostawców nabiału, dostawców zbóż.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnymi dostawcami – w zakresie dostaw żywności do stołówki szkolnej, w zakresie kontroli jakości, w zakresie kontroli pochodzenia, w zakresie kontroli warunków przechowywania.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnymi dostawcami – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z lokalnymi dostawcami zapewnia: świeżość produktów, jakość produktów, wsparcie lokalnej gospodarki, edukację zdrowotną, edukację przyrodniczą.

• Jakość: Współpraca z lokalnymi producentami żywności jest oparta na jakości – świeżości, sezonowości, wartości odżywczej. Jakość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Współpraca z lokalnymi producentami żywności jest transparentna – w zakresie pochodzenia, w zakresie składu, w zakresie warunków produkcji. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Odpowiedzialność: Współpraca z lokalnymi producentami żywności jest odpowiedzialna – w zakresie bezpieczeństwa, w zakresie jakości, w zakresie wartości odżywczej. Odpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Współpraca z lokalnymi producentami żywności jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.4.2. Współpraca z klubami sportowymi, sekcjami, trenerami

• Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2023 r. poz. 2048 z późn. zm.): Określa zasady organizacji sportu – w tym zasady organizacji sportu dzieci i młodzieży, zasady bezpieczeństwa, zasady kwalifikacji trenerów.
• Wytyczne WHO dotyczące aktywności fizycznej dzieci i młodzieży: Określają zalecenia dotyczące ilości aktywności fizycznej – co najmniej 60 minut dziennie dla dzieci i młodzieży w wieku 5-17 lat.
• Podstawa programowa wychowania fizycznego: Określa wymagania dotyczące aktywności fizycznej w szkole – w tym wymagania dotyczące ilości zajęć, rodzaju zajęć, intensywności zajęć.

• Kluby sportowe oznaczają organizacje – które prowadzą zajęcia sportowe dla dzieci i młodzieży, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Kluby sportowe obejmują: kluby piłki nożnej, kluby siatkówki, kluby koszykówki, kluby pływania, kluby lekkoatletyki, kluby sztuk walki.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z klubami sportowymi – w zakresie organizacji zajęć sportowych, w zakresie organizacji turniejów, w zakresie organizacji dni sportu, w zakresie organizacji obozów sportowych.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z klubami sportowymi – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z klubami sportowymi zapewnia: aktywność fizyczną, rozwój fizyczny, rozwój społeczny, rozwój emocjonalny, edukację zdrowotną.

• Sekcje sportowe oznaczają grupy – które prowadzą zajęcia sportowe dla dzieci i młodzieży, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Sekcje sportowe obejmują: sekcje piłki nożnej, sekcje siatkówki, sekcje koszykówki, sekcje pływania, sekcje lekkoatletyki, sekcje sztuk walki.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z sekcjami sportowymi – w zakresie organizacji zajęć sportowych, w zakresie organizacji turniejów, w zakresie organizacji dni sportu, w zakresie organizacji obozów sportowych.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z sekcjami sportowymi – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z sekcjami sportowymi zapewnia: aktywność fizyczną, rozwój fizyczny, rozwój społeczny, rozwój emocjonalny, edukację zdrowotną.

• Trenerzy oznaczają osoby – które prowadzą zajęcia sportowe dla dzieci i młodzieży, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Trenerzy obejmują: trenerów piłki nożnej, trenerów siatkówki, trenerów koszykówki, trenerów pływania, trenerów lekkoatletyki, trenerów sztuk walki.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z trenerami – w zakresie organizacji zajęć sportowych, w zakresie organizacji turniejów, w zakresie organizacji dni sportu, w zakresie organizacji obozów sportowych, w zakresie konsultacji zdrowotnych.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z trenerami – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z trenerami zapewnia: aktywność fizyczną, rozwój fizyczny, rozwój społeczny, rozwój emocjonalny, edukację zdrowotną, konsultacje zdrowotne.

• Bezpieczeństwo: Współpraca z klubami sportowymi, sekcjami, trenerami jest oparta na bezpieczeństwie – w zakresie zajęć, w zakresie sprzętu, w zakresie warunków. Bezpieczeństwo jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Kwalifikacje: Współpraca z klubami sportowymi, sekcjami, trenerami jest oparta na kwalifikacjach – w zakresie wykształcenia, w zakresie doświadczenia, w zakresie certyfikatów. Kwalifikacje są fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Odpowiedzialność: Współpraca z klubami sportowymi, sekcjami, trenerami jest odpowiedzialna – w zakresie bezpieczeństwa, w zakresie jakości, w zakresie wartości. Odpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Współpraca z klubami sportowymi, sekcjami, trenerami jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.4.3. Organizacje kulturalne: biblioteki, muzea, domy kultury – edukacja zdrowotna przez sztukę

• Biblioteki oznaczają instytucje – które prowadzą działalność kulturalną, edukacyjną, wychowawczą, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Biblioteki obejmują: biblioteki publiczne, biblioteki szkolne, biblioteki parafialne.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z bibliotekami – w zakresie organizacji wystaw, w zakresie organizacji warsztatów, w zakresie organizacji konkursów, w zakresie organizacji spotkań autorskich, w zakresie organizacji dni zdrowia.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z bibliotekami – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z bibliotekami zapewnia: edukację zdrowotną, edukację kulturalną, edukację przyrodniczą, rozwój intelektualny, rozwój emocjonalny.

• Muzea oznaczają instytucje – które prowadzą działalność kulturalną, edukacyjną, wychowawczą, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Muzea obejmują: muzea historyczne, muzea przyrodnicze, muzea sztuki, muzea techniki.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z muzeami – w zakresie organizacji wystaw, w zakresie organizacji warsztatów, w zakresie organizacji lekcji muzealnych, w zakresie organizacji dni zdrowia.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z muzeami – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z muzeami zapewnia: edukację zdrowotną, edukację kulturalną, edukację przyrodniczą, rozwój intelektualny, rozwój emocjonalny.

• Domy kultury oznaczają instytucje – które prowadzą działalność kulturalną, edukacyjną, wychowawczą, w środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Domy kultury obejmują: domy kultury, centra kultury, ośrodki kultury.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z domami kultury – w zakresie organizacji warsztatów, w zakresie organizacji spektakli, w zakresie organizacji koncertów, w zakresie organizacji festynów, w zakresie organizacji dni zdrowia.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z domami kultury – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z domami kultury zapewnia: edukację zdrowotną, edukację kulturalną, edukację przyrodniczą, rozwój intelektualny, rozwój emocjonalny, rozwój społeczny.

• Teatr: Edukacja zdrowotna przez teatr obejmuje: spektakle o tematyce zdrowotnej, warsztaty teatralne, konkursy teatralne. Teatr jest fundamentem edukacji zdrowotnej przez sztukę – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Plastyka: Edukacja zdrowotna przez plastykę obejmuje: wystawy o tematyce zdrowotnej, warsztaty plastyczne, konkursy plastyczne. Plastyka jest fundamentem edukacji zdrowotnej przez sztukę – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Muzyka: Edukacja zdrowotna przez muzykę obejmuje: koncerty o tematyce zdrowotnej, warsztaty muzyczne, konkursy muzyczne. Muzyka jest fundamentem edukacji zdrowotnej przez sztukę – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Film: Edukacja zdrowotna przez film obejmuje: projekcje filmów o tematyce zdrowotnej, warsztaty filmowe, konkursy filmowe. Film jest fundamentem edukacji zdrowotnej przez sztukę – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Jakość: Współpraca z organizacjami kulturalnymi jest oparta na jakości – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Jakość jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Współpraca z organizacjami kulturalnymi jest transparentna – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Odpowiedzialność: Współpraca z organizacjami kulturalnymi jest odpowiedzialna – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Odpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Współpraca z organizacjami kulturalnymi jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.4.4. Lokalne media: prasa, radio, telewizja – promocja zdrowego stylu życia

• Lokalna prasa oznacza gazety – które publikują informacje o środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Lokalna prasa obejmuje: gazety lokalne, gazety parafialne, gazety szkolne, biuletyny.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z lokalną prasą – w zakresie publikacji artykułów o tematyce zdrowotnej, w zakresie publikacji wywiadów, w zakresie publikacji reportaży, w zakresie publikacji ogłoszeń.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z lokalną prasą – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z lokalną prasą zapewnia: promocję zdrowego stylu życia, edukację zdrowotną, informowanie społeczności lokalnej, budowanie świadomości zdrowotnej.

• Lokalne radio oznacza stacje radiowe – które nadają informacje o środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Lokalne radio obejmuje: stacje radiowe lokalne, stacje radiowe parafialne, stacje radiowe szkolne.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnym radiem – w zakresie audycji o tematyce zdrowotnej, w zakresie wywiadów, w zakresie reportaży, w zakresie ogłoszeń.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z lokalnym radiem – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z lokalnym radiem zapewnia: promocję zdrowego stylu życia, edukację zdrowotną, informowanie społeczności lokalnej, budowanie świadomości zdrowotnej.

• Lokalna telewizja oznacza stacje telewizyjne – które nadają informacje o środowisku lokalnym, w gminie, w powiecie. Lokalna telewizja obejmuje: stacje telewizyjne lokalne, stacje telewizyjne parafialne, stacje telewizyjne szkolne.
• Zakres współpracy: Higienistka współpracuje z lokalną telewizją – w zakresie programów o tematyce zdrowotnej, w zakresie wywiadów, w zakresie reportaży, w zakresie ogłoszeń.
• Tryb współpracy: Higienistka współpracuje z lokalną telewizją – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Współpraca z lokalną telewizją zapewnia: promocję zdrowego stylu życia, edukację zdrowotną, informowanie społeczności lokalnej, budowanie świadomości zdrowotnej.

• Prawda: Współpraca z lokalnymi mediami jest oparta na prawdzie – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Prawda jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Współpraca z lokalnymi mediami jest transparentna – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Odpowiedzialność: Współpraca z lokalnymi mediami jest odpowiedzialna – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Odpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Współpraca z lokalnymi mediami jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.4.5. Współpraca z firmami o etycznym profilu – sponsoring działań zdrowotnych

• Cele statutowe: Firma o etycznym profilu ma cele statutowe – zgodne z prawdą o człowieku, z prawem naturalnym, z prawem Bożym, z dobrem wspólnym. Cele statutowe są fundamentem weryfikacji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Źródła finansowania: Firma o etycznym profilu ma źródła finansowania – przejrzyste, jawne, zgodne z prawem. Źródła finansowania są fundamentem weryfikacji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Kadra: Firma o etycznym profilu ma kadrę – wykwalifikowaną, doświadczoną, odpowiedzialną. Kadra jest fundamentem weryfikacji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Materiały: Firma o etycznym profilu ma materiały – zgodne z prawdą o człowieku, z prawem naturalnym, z prawem Bożym, z dobrem wspólnym. Materiały są fundamentem weryfikacji – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• Sponsoring działań zdrowotnych oznacza finansowanie – działań zdrowotnych, inicjatyw zdrowotnych, programów zdrowotnych, przez firmy o etycznym profilu. Sponsoring działań zdrowotnych jest fundamentem finansowania – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zakres sponsoringu: Sponsoring działań zdrowotnych obejmuje: finansowanie dni zdrowia, finansowanie festynów, finansowanie akcji profilaktycznych, finansowanie konkursów, finansowanie warsztatów.
• Tryb sponsoringu: Higienistka współpracuje z firmami o etycznym profilu – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Sponsoring działań zdrowotnych zapewnia: finansowanie działań, wsparcie materialne, promocję zdrowego stylu życia, budowanie świadomości zdrowotnej.

• Sponsoring wyposażenia oznacza finansowanie – wyposażenia gabinetu, wyposażenia stołówki, wyposażenia sali gimnastycznej, przez firmy o etycznym profilu. Sponsoring wyposażenia jest fundamentem finansowania – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zakres sponsoringu: Sponsoring wyposażenia obejmuje: finansowanie sprzętu medycznego, finansowanie sprzętu sportowego, finansowanie sprzętu kuchennego, finansowanie mebli.
• Tryb sponsoringu: Higienistka współpracuje z firmami o etycznym profilu – przez umowy, porozumienia, kontrakty. Współpraca jest systematyczna – nie pobieżna, nie wybiórcza, nie ogólnikowa.
• Korzyści: Sponsoring wyposażenia zapewnia: finansowanie wyposażenia, wsparcie materialne, poprawę warunków, budowanie świadomości zdrowotnej.

• Weryfikacja: Współpraca z firmami o etycznym profilu jest oparta na weryfikacji – celów statutowych, źródeł finansowania, kadry, materiałów. Weryfikacja jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Współpraca z firmami o etycznym profilu jest transparentna – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Transparentność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Odpowiedzialność: Współpraca z firmami o etycznym profilu jest odpowiedzialna – w zakresie treści, w zakresie formy, w zakresie przekazu. Odpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Współpraca z firmami o etycznym profilu jest współodpowiedzialna – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem partnerstwa – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

5.6.4.6. Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej

• Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej obejmuje wspólne wartości – godność osoby ludzkiej, dobro wspólne, solidarność, subsydiarność, powszechne przeznaczenie dóbr, opcję na rzecz ubogich. Wspólne wartości są fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy wspólne wartości – z rodzicami, z parafią, z samorządem, z organizacjami, przez spotkania, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy wspólne wartości – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej obejmuje wspólne inicjatywy – dni zdrowia, festyny, akcje charytatywne, konkursy, rekolekcje, pielgrzymki. Wspólne inicjatywy są fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy wspólne inicjatywy – z rodzicami, z parafią, z samorządem, z organizacjami, przez komitety organizacyjne, zespoły robocze, wolontariat. Higienistka współtworzy wspólne inicjatywy – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej obejmuje wspólną formację – spotkania formacyjne, rekolekcje, pielgrzymki, modlitwę, sakramenty. Wspólna formacja jest fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy wspólną formację – z rodzicami, z parafią, z samorządem, z organizacjami, przez spotkania, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy wspólną formację – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej obejmuje wspólne świadectwo – świadectwo życia, świadectwo wiary, świadectwo służby, świadectwo miłości. Wspólne świadectwo jest fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Zastosowanie praktyczne: Higienistka współtworzy wspólne świadectwo – z rodzicami, z parafią, z samorządem, z organizacjami, przez spotkania, warsztaty, dyskusje, konsultacje. Higienistka współtworzy wspólne świadectwo – w terminie określonym przez Radę Duszpasterską.

• Szacunek: Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej jest szanowne – w zakresie opinii uczestników, w zakresie decyzji uczestników, w zakresie wartości uczestników. Szacunek jest fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Transparentność: Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej jest transparentne – w zakresie informacji, w zakresie konsultacji, w zakresie współdecydowania. Transparentność jest fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Partnerstwo: Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej jest partnerskie – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Partnerstwo jest fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.
• Współodpowiedzialność: Budowanie lokalnej tożsamości prorodzinnej i zdrowotnej jest współodpowiedzialne – w zakresie organizacji, w zakresie finansowania, w zakresie ewaluacji. Współodpowiedzialność jest fundamentem tożsamości – nie opcją, nie dodatkiem, nie luksusem.

• "Panie, daj mi mądrość – abym budowała lokalną tożsamość prorodzinną i zdrowotną w duchu wspólnoty. Daj mi miłość – abym budowała lokalną tożsamość z miłością, nie z lękiem. Daj mi sprawiedliwość – abym budowała lokalną tożsamość sprawiedliwie, nie z uprzedzeniem. Daj mi solidarność – abym budowała lokalną tożsamość solidarnie, nie z obojętnością. Daj mi troskę – abym troszczyła się o najsłabszych, o chorych, o ubogich, o marginalizowanych. Maryjo, Matko Kościoła – módl się za mną. Św. Józefie, Opiekunie – strzeż mnie. Św. Janie Bosko, Patronie Wychowawców – ucz mnie troski. Amen."